663b7ef4

10 Spaanse gerechten die je nog niet kent (maar zeker het proberen waard zijn)

Sun, 29 Mar 2026 09:27:26 GMT

Als je voor het eerst naar Spanje komt is het vooral sangria, tapas en paella wat je kent. Door hier nu een aantal jaar te wonen begin ik de kaarten in de restaurants steeds beter te leren kennen. Natuurlijk heeft ieder restaurant zijn eigen gerechten of signature dishes, maar er zijn ook gerechten die je vaak op de menukaart ziet staan, maar die je misschien nog helemaal niet kent.

Door de jaren heen is mijn keuze in gerechten zeker veranderd en proef ik steeds meer lokale gerechten hier uit de regio. Ik deel graag een aantal van mijn favorieten:

1. Fideuà

Als je van paella houdt, probeer dan zeker eens een fidua. Dit gerecht lijkt op paella, maar wordt gemaakt met korte spaghetti in plaats van rijst. Veel regio's in Spanje hebben hun eigen versie en als je het mij vraagt is het nog lekkerder dan het origineel. Eén ding om te weten: voor locals is paella en soortgelijke rijstgerechten strict een lunchgerecht. Op toeristische plekken zie je het ook 's avonds op de kaart staan, maar een echte Spanjaard eet het alleen tijdens de lunch.

2. Ajoblanco

Een koude soep gemaakt op basis van amandelen en knoflook. Ik heb hem al een paar keer mogen eten en iedere keer is ie anders gegarneerd. Soms met een rauwe sardine (smaakt een beetje palingachtig, heerlijk) of met tonijn tartaar. Een heerlijk voorgerecht, zeker op warme dagen.

3. Huevos rotos

Letterlijk vertaald: gebroken eieren. En dat is precies wat het is: gebakken eieren op een bedje van knapperige gebakken aardappelen, waarbij je het eigeel breekt zodat het over de aardappelen loopt. Niet het mooiste gerecht op je bord, maar erg lekker. Er zijn eindeloos veel varianten: met chorizo, met morcilla, met paddenstoelen. Maar mijn favoriet is de klassieker, met jamón serrano. Simpel, hartig en altijd goed.

4. Morcilla

Van dit gerecht moet je houden , maar als je in de buurt van Sedella bent, is dit er eentje om zeker te proberen. De morcilla van Canillas de Aceituno wordt sinds 1987 gevierd met een eigen festival: El Día de la Morcilla, elk jaar op de laatste zondag van april. Tijdens dit feest worden honderden kilo's morcilla gratis uitgedeeld aan iedereen die langskomt, samen met brood en wijn uit de streek. Wat de morcilla van Canillas bijzonder maakt, is dat hij wordt gemaakt met uien volgens een oud lokaal recept met kruidnagel, tijm, anijs en rozemarijn. Ik kan hem zeker waarderen, maar wel in kleine hoeveelheden. Gelukkig werkt dat in Spanje prima, zie de tip hieronder.

5. Almejas

Hier kan je me bijna voor wakker maken. Venusschelpjes in een saus op basis van veel - heel veel - knoflook. Het geheim zit hem in de kwaliteit van de schelpjes en een goede bodem olijfolie. Één belangrijk advies: vergeet het brood niet. Want die saus wil je tot de laatste druppel opdeppen. Bestel ze als voorgerecht of als tussendoortje bij een glas wijn.

�� TIP: Para compartir

In Spanje gaan gerechten vaak 'para compartir' over tafel. Niet iedereen een eigen bordje, maar verschillende gerechten in het midden. Bestel breed en proef van alles. De gemiddelde ober begrijpt bij de bestelling meteen dat je wilt delen. Onthoud deze woorden: para compartir.

6. Salmorejo

Een gazpacho kent iedereen wel. Maar een salmorejo is zeker het proberen waard. Vergelijkbaar met de gazpacho, maar met brood verwerkt waardoor hij wat voller en machtiger is. Traditioneel geserveerd met een gekookt eitje en wat gerookte ham. Hij staat vaak als voorgerecht op de kaart, maar onderschat hem niet. Het is een behoorlijk machtige starter.

7. Camarones

Officieel heten ze tortillitas de camarones: dunne, knapperige garnalenkoekjes uit de provincie Cádiz. Het beslag wordt gemaakt van tarwebloem, kikkererwtenmeel, ui, peterselie en de typische baby-garnaaltjes uit de streek. Ze zijn zo klein dat ze in zijn geheel worden gegeten, schaal en al. Het resultaat is een dun, krokant koekje dat je nergens anders zo vindt. Ze worden meestal per stuk besteld en zijn heerlijk als snackje om een lunch mee te beginnen bij voorkeur met een koud glaasje Verdejo.

8. Gilda

Heerlijk bij een aperitiefje. De Gilda ontstond in de jaren veertig niet in Andalusië maar in het noorden van Spanje, in San Sebastián. Op een prikkertje zit een ingelegde groene peper, een ansjovis en een olijf. Ze kunnen behoorlijk pittig zijn, maar zijn heerlijk bij een goed glas wit of een vermouth. Wil je ze thuis bij de borrel? Mercadona verkoopt ze kant en klaar!

9. Ensalada Rusa

In Nederland kennen we hem als huzarensalade, maar de Spaanse versie heeft een apart verhaal. De salade gaat terug op een creatie van de Belgisch-Franse chef Lucien Olivier, die in de 19e eeuw in Moskou een luxerestaurant runde. Zijn mayonaisesalade met exclusieve ingrediënten als kaviaar en rivierkreeftjes werd zo populair dat hij zich over heel Europa verspreidde. In Spanje werd het gerecht aangepast aan de lokale smaak: minder luxe, maar minstens zo lekker. Hier zit er naast aardappel, wortel en ei ook vaak tonijn in en in Andalusië soms garnalen.

Het is een heerlijk gerecht om te bestellen als je wat verschillende dingen wil proeven. Vraag om een media ración (een halve portie), want met honger ga je in Spanje sowieso niet van tafel.

10. Churros con chocolate

Churros kennen de meeste toeristen wel, maar weten ze ook wanneer en hoe je ze eet? In Spanje zijn churros namelijk een ontbijtgerecht. Spanjaarden ontbijten ermee in het weekend, snacken ze weg tijdens een dagje uit, of verorberen ze na een lange avond uit. Je ziet ze vaak ook staan op Feria's. Het is een sociaal gebeuren: churros eet je met anderen.

Het geheim zit hem in de chocolate caliente erbij. Anders dan de dunne chocolademelk die je elders vindt, is de Spaanse versie zo dik dat je lepel erin blijft staan. Mi Je doopt de churros erin en roer de chocolade vooral niet door. Het romige laagje bovenop is bedoeld om de textuur te bewaren.

Zoek een lokale churrería op voor de beste ervaring. En vergeet niet: in Spanje worden churros zelden met poedersuiker geserveerd, puur of met chocolade, meer heb je niet nodig.

Workation in Andalusië

Mon, 02 Jun 2025 06:14:48 GMT

Meer dan werken alleen: een bijzondere week onder de Spaanse zon

Even weg van de drukte, werken in de Spaanse zon en tegelijk de ruimte hebben om nieuwe inzichten op te doen. In maart organiseerden Nancy en ik een workation voor ondernemers in La Axarquía. Een prachtige regio ten oosten van de stad Málaga. De regio die wij al een tijdje onze thuisbasis mogen noemen. In deze blog neem ik je mee in het verhaal van die week en met de ervaringen van de deelnemers.

Een week van werk, rust én inspiratie in de bergen van La Axarquía

Soms voel je gewoon: dit klopt. Zo'n week was het. In maart organiseerden Nancy en ik een groepsworkation in het hart van de regio La Axarquía. Met vijf ondernemers verspreid over twee dorpen Sedella en Canillas de Aceituno. Geen strak afgebakend programma, maar de vrijheid voor iedereen om zijn of haar eigen balans te vinden tussen werk, rust en de verschillende activiteiten.

Twee jaar geleden organiseerde ik mijn allereerste workation. Die week had me al zoveel energie gegeven, maar wel wist ik dat ik graag de organisatie met iemand zou willen gaan delen. Ook omdat mijn eigen werk gewoon doorgaat, maar ook omdat je met twee meer weet én kunt dan alleen. Afgelopen zomer besloten Nancy en ik samen de organisatie op te pakken en dat bleek een top combinatie. Met twee locaties - Casa Torreta in Sedella en Casa Corazón van Nancy in Canillas - konden we de groep iets uitbreiden, maar bleef de setting persoonlijk. De gezamenlijke lunches of diners, inspiratiesessies en uitstapjes vonden plaats bij La Casita Secreta, dat voor deze week fungeerde als ons basecamp .

De samenwerking tussen Nancy en mij voelde heel natuurlijk. In de aanloop naar de week toe, maar ook tijdens de workation zelf. We vulden elkaar moeiteloos aan, konden de taken soepel verdelen en hadden vaak aan een half woord genoeg. Alsof het altijd zo geweest is en het leuke was, dat kregen we ook terug vanuit de groep.

Tijd voor jezelf en toch niet alleen
Wat deze week, naar mijn idee, zo bijzonder maakte, was de vrijheid die iedereen voelde om het op haar eigen manier in te vullen. Het ontbijt stond elke ochtend klaar in de huisjes, zodat iedereen op eigen tempo kon starten. De één begon vroeg met een laptop op schoot vanuit de slaapkamer met uitzicht op de bergen, de ander met een wandeling of yoga. De lunchmomenten brachten ons samen: op een dakterras in de zon of aan een lange tafel in La Casitas Secreta vol tapas.

Er werd volop gewerkt, maar wat minstens zo waardevol was: de ruimte om even uit te zoomen van thuis. Zoals Fleur het verwoordde: "Ik kwam niet om hard te werken, maar juist om afstand te nemen. Door even weg te zijn van klantwerk en omringd te zijn met andere ondernemers, kreeg ik de rust en inspiratie die ik nodig had."

Linda vertelde: "De inspiratiesessies hebben me zóveel opgeleverd. Ze hebben me echt aan het denken gezet over hoe ik mijn tijd en toekomst wil indelen en besteden. Jullie zijn daarin echt een mooie inspiratiebron geweest."

Inspiratie en nieuwe inzichten
We organiseerden een aantal inspiratiesessies waarin we kennis deelden en waarin ook deelnemers ruimte kregen om vragen in te brengen of inzichten te delen. Veel deelnemers gingen naar huis met nieuwe plannen, duidelijke keuzes of simpelweg meer rust in het hoofd.

Linda schreef na afloop: "Een workation waar álles klopte: inspiratie, ontspanning, verbinding en zon. Ik kwam thuis met nieuwe ideeën en bakken energie."

Sonja zei: "Het was inspirerend om productief te zijn en tegelijkertijd te genieten van de rust en schoonheid van Spanje. Elke dag begon ik met een wandeling of workout in de bergen. Zo’n start gun ik iedereen! En de hike naar de hangbrug was echt een hoogtepunt."

Danique vertelde: "De rust en de natuurlijke omgeving zorgden ervoor dat ik in volle focus kon werken. Tegelijkertijd was er voldoende tijd om te socializen met andere ondernemers. Het sparren met andere ondernemers in zo'n prachtige omgeving gaf me nieuwe inzichten én het gevoel dat ik er niet alleen voor sta."

Marjolein deelde: "De gesprekken met andere deelnemers, de rust van de plek, én de inspiratiesessie van Nancy over cashflow hebben me op scherp gezet."

Een tafel vol tapas, een hoofd vol verhalen
De eerste avond trapten we af met een lange tafel vol tapas en natuurlijk een glaasje Cava om de week te openen. Om te zorgen dat iedereen uit de week kon gaan halen wat een ieder graag wilden, begonnen we met het opschrijven van onze doelen en plannen. Het is zo verleidelijk om 'gewoon' maar te starten aan zo'n workation, maar als je er net wat meer uit wilt gaan halen, is het van belang hier goed over na te denken. Ook sloot deze start aan op de inspiratiesessie die ik later in de week gaf over timemanagement .

Tot op de start van de workation hadden Nancy en ik zelf alleen onze eigen planning nog niet helemaal op orde, niet omdat we er niet over nagedacht hadden, maar omdat er een onzekerheid speelde: het weer. Met een onrustig voorjaar moesten we dit nog even loslaten en van dag tot dag gaan plannen. Gelukkig konden zo goed als alle activiteiten doorgaan en konden we een plan B instellen. Zo maakten we deze week een hike naar de hangbrug, dwaalden we door de grotten van Nerja, proefden lokale wijnen en genoten we van een gastronomische lunch met lokale producten.

Op naar oktober
De volgende editie staat gepland voor oktober. We kijken er nu al naar uit. Als het weer dan ook nog een echt Spaans zonnetje meebrengt, zou het helemaal perfect zijn. Maar zoals maart ons leerde: ook met regen is het goed toeven op de bergen van La Axarquía.

Of zoals Marjolein schreef: "Wat een verademing om een betaalbare workation te doen waarbij je ook echt tijd hebt om aan je eigen bedrijf te werken en niet alleen maar bezig bent met allerlei business coaches."

Wil jij er ook bij zijn? Aanmelden kan via deze link: aanmelden workation

Semana Santa

Fri, 18 Apr 2025 15:23:51 GMT

Semana Santa in La Axarquía

Eén van de belangrijkste weken van het jaar in Spanje is toch wel Semana Santa - de heilige week. Niet alleen vanuit een religieus oogpunt een bijzonder moment van het jaar, maar het laat ook veel mooie Spaanse tradities zien. Ook dit jaar heb ik weer een aantal processies bijgewoond en hoewel het niet de eerste keer was, was ik toch weer onder de indruk!

Afgelopen woensdag, tijdens Miércoles Santo (Heilige Woensdag), woonde ik voor het eerst een processie bij in Málaga. Samen met een vriendin uit Sedella gingen we – redelijk ongepland – op pad. Hoewel ik normaal gesproken een vaste gratis parkeerspot heb, was die deze keer door de drukte bezet. Gelukkig vonden we na niet al te veel rondrijden alsnog een goed plekje en liepen we richting het centrum.

Wat me meteen opviel, was de samenstelling van het publiek. Waar ik veel toeristen had verwacht - aangezien deze stad barst van de toeristen - waren het vooral de locals die de straten vulden. Families, kinderen, ouderen – allemaal stonden ze geduldig te wachten, vaak op plekken waar ze nauwelijks zicht hadden op de processie. Toch was er een enorme rust en straalde iedereen geduld uit. Soms hadden ze een stoeltje bij om tijdens het lange wachten de benen wat rust te kunnen gunnen.

Op zoek naar een beter uitzicht, liepen we richting een andere route waar een nieuwe processie nog moest beginnen. We vonden een mooie plek op iets hoger gelegen weg, van waaruit we prachtig uitkeken op de stoet die zou komen. Na een half uurtje wachten verschenen de eerste nazarenos : lange rijen deelnemers gekleed in gewaden met hoge, puntige mutsen ( capirotes ) , terwijl zij brandende kaarsen droegen. Kinderen langs de route verzamelden kaarsvet, wat door de vele lagen kleurrijke bollen werden. De ene nog groter dan de ander. Leuk om te zien hoe de kinderen op deze manier bezig werden gehouden tijdens het lange wachten.

Prachtige tronos, de grote religieuze beelden die gedragen worden door de costaleros, bewogen langzaam door de straten. Af en toe klonk er een bel die een teken gaf dat ze even konden uitrusten. Waar ze na een paar minuten weer hun weg vervolgden met soms wel duizenden kilo’s op hun schouders. Begeleid door de banda de música , met trommels en blazers die de maat min of meer bepalen.

Na een aantal uur hielden we het voor gezien. Wij reden terug richting La Axarquía, maar in Málaga ging het nog uren door, tot diep in de nacht.

Witte donderdag in Vélez-Málaga

Na deze bijzondere al indrukwekkende avond, besloot ik ook op Jueves Santo (Witte Donderdag) een processie te bezoeken. Dit keer in Vélez-Málaga. Vorig jaar was het hier dat ik geëmotioneerd heb staan kijken met de tranen in mijn ogen. Daarbij voelde het toen ook wat intiemer in deze kleinere stad, dan in het grotere Málaga, waar veel meer mensen op de been zijn en je ook maar een goede plek moet weten te vinden.

Met mijn programma-boekje in de hand – deze keer iets beter voorbereid – liep ik vroeg naar de plaats waar de processie zou beginnen. Ik twijfelde nog even om wat rond te gaan lopen en al een blik te gaan werpen op de processies die al eerder in de middag van start waren gegaan, maar ik besloot te wachten op de goede plek die ik had gevonden en lekker te gaan kijken: families die elkaar begroetten, kinderen in uniform, de broederschappen ( hermandades ) samen zien komen.

Vorig jaar liepen de processies qua planning behoorlijk uit vanwege de wind en vele regenval die we die week hadden. Deze keer liep alles keurig op schema en kon het precies op tijd van start gaan. Wat me vorig jaar niet was opgevallen, waren de marcherende broederschappen. Meer gekleed in een soort leger uniform. Zij openden de verschillende processies marcherend en zingend.

Toen de zon eenmaal onderging, kwamen de kaarsen en uniformen nog beter uit en kreeg de optocht iets mystieks. Toen de optocht eenmaal was vertrokken vanaf het startpunt besloot ik nog even verder door de stad te lopen, op zoek naar de andere groepen die al een tijdje aan het rondlopen waren. Terwijl ik door de straten liep en de processie volgde, besefte ik dat ik nog geen opstootje of ongeregeldheid had gezien. Iedereen was respectvol naar elkaar, geen gedoe. Er liep politie rond door de straten, maar zij hielpen met name om te zorgen dat de tronos voldoende ruimte hadden en dat de hekken op een goede plek stonden. Ik realiseerde me dat het in Nederland toch vaker uit de hand loopt en je soms al voorbereid bent op opstootjes, dat je voorzichtiger bent om je langs mensen te bewegen. En hoewel ik me nog zeker vaak een buitenstaander voel hier in Spanje, was ik ook heel blij dat ik hier nu deel van mag uitmaken.

Ook dit jaar waren de processies weer een hele ervaring. Semana Santa is geen toeristisch spektakel, het is een levendige, ademende traditie die jong en oud verbindt. Vooral de hoeveelheid jongeren die zich met trots inzetten voor hun tradities, vind ik mooi om te zien. Voor mij wordt het een traditie om deze bijzondere week te blijven beleven in het land dat nu ook mijn thuis is. ❤️��

Tips om Semana Santa in Andalusië te beleven

Wil jij deze bijzondere week ook een keer meemaken? Hier enkele tips om je ervaring nog mooier te maken:

Plan vooruit: Semana Santa is immens populair, vooral in steden als Málaga, Sevilla en Granada. Hotels, huisjes en parkeerplekken zijn snel volgeboekt. Reserveer je verblijf en je plekje om te kijken ruim van tevoren.

Verdiep je in het programma: Elke broederschap heeft zijn eigen tijden en routes. Vaak zijn er boekjes of apps beschikbaar waarin je kunt zien wanneer welke processie begint. Ik vind het zelf fijn om bij een startpunt te staan, maar later wat rond te gaan lopen om de processie meer in beweging te zien. Ik vind het al een mooie ervaring om iedereen te zien verzamelen.

Kies je moment: Hoewel de grote optochten door het centrum indrukwekkend zijn, kan het ook prachtig zijn om juist een processie bij het vertrekpunt of in kleinere straatjes te beleven – daar ervaar je vaak nog meer de intimiteit. Zo vind ik de processies in het kleinere Vélez-Málaga mooier dan in Málaga, maar dat kan natuurlijk voor iedereen anders zijn. Heb je de tijd? Bezoek er dan zeker meerderen.

Respecteer de traditie: Semana Santa is voor veel Spanjaarden een week van diepe religieuze betekenis. Een ingetogen houding en kleding wordt erg gewaardeerd. Je hoeft je echt niet in het zwart te kleden, maar het voelt misschien fijn als je er niet helemaal als een guiri (Spaanse term om een buitenlander aan te duiden) bij loopt ;-)

Draag comfortabele schoenen: Je zult veel lopen en staan – goede schoenen zijn een must!

Eet en drink op tijd: Tijdens de processies kan het lastig zijn om iets te vinden. Zorg dat je al wat gegeven hebt of neem eventueel een kleine snack of water mee. Je staat zo een aantal uur te wachten.

Beleef Semana Santa vanuit Las Casitas Secretas

Wil jij volgend jaar ook deze magische traditie ervaren in het hart van Andalusië? Vanuit Las Casitas Secretas in Sedella of Viñuela ben je binnen korte tijd in Málaga, Vélez-Málaga en andere bijzondere plekken waar Semana Santa groots wordt gevierd. Maar ook in Sedella of een ander klein dorp is het mooi om te zien hoe de inwoners Semana Santa vieren.

Semana Santa 2026 valt in de week van 29 maart tot en met 5 april. Wil je verzekerd zijn van een plek? Boek dan tijdig je verblijf – juist in deze periode zijn de huisjes zeer geliefd.

De patio van Casa Azahar onder handen!

Fri, 18 Oct 2024 17:37:40 GMT

Een nieuw project

Een project waar ik de afgelopen maanden nog niet aan toe gekomen was: de patio van Casa Azahar. Het was zelfs één van de redenen waarom ik voor dit huisje gevallen was: de patio en de ruimte onder het kleine huisje. Nog voor ik het kocht had ik zelf het idee om er een kattenpension in te gaan starten :-) Maar ik maakte er nog geen tijd van om er mee te starten. De voornaamste reden: gebrek aan een helder plan. Nou ja, dat plan is er wel, maar wat ik wil is investeringswise waarschijnlijk niet verstandig. Uiteindelijk moet hetgeen je erin stopt er ook een keer uit gaan komen en daar heb ik voorlopig nog mijn twijfels bij. Dus ga ik voor plan B. Nu de wat koelere maanden eraan komen, is het ook een mooi moment op dit op te pakken.

Wat ik ga doen?

Ik heb zelf vaak het idee dat ik heel handig ben, maar om eerlijk te zijn, valt dat zwaar tegen. Meestal door een gebrek aan goed gereedschap en een goed plan lukken de dingen vaak niet zoals ik ze voor ogen had. Ook ben ik een echte doener. Ik denk niet na, ik maak (niet echt) een plan, maar ik ga gewoon aan de slag (als ik inspiratie heb).

Nu hoop ik dat ik ook nog wat versterking weet in te schakelen, zoals bijvoorbeeld een timmerman. Zowel de deur om de patio in te komen als de deur om de ruimte naar de oude stal te betreden, vallen van ellende uit elkaar. Ook mogen er 2 nieuwe deuren komen om de kleine schuurtjes af te sluiten.

Zelf ga ik me als eerst focussen op het schilderen van de binnenplaats, het leeghalen van alle oude materialen die er nog liggen en de troep die ik er zelf in gelegd heb. Daarna zal ik een kleine bestelling grind laten komen, wat planten EN een sinaasappelboom. Want het huisje moet zijn naam wel waarmaken: Azahar is Arabisch voor sinaasappelbloesem.

Zo ziet de patio er op dit moment uit:

Week 44 -2024

Mijn project is langzaam van start gegaan! Afgelopen week ontving ik een aantal mensen hier op het erf voor een offerte. Ik wil graag wat dingen aanpakken, maar los van een kwast met wat verf, verwacht ik niet te veel van mezelf. Maar alleen al de komst van deze mensen zet me weer ‘aan’! Ik krijg weer ideeën en moed om aan de slag te gaan. Het enige wat deze week behoorlijk roet in het eten gooide was het weer. Want man wat een regen is er gevallen! We mogen in dit gebied van geluk spreken, want al het nieuws over de overstromingen zal je vast niet ontgaan zijn!

Dit project begon met alvast wat opruimen! Gedurende de eerste maanden van de verbouwing van Casa Azahar heb ik wel eens wat spullen die ik niet meer kon gebruiken (met name wat oude rotte meubels) in deze patio en bijbehorende schuurtjes gemikt. Misschien in de hoop dat het vanzelf zou verdwijnen ;-)…maar helaas. Dus de komende dagen staan er voor mij een paar ritjes naar de punto limpio (milieustraat, lees gewoon één grote container) op het programma om te zorgen dat alles leeg is voordat er gewerkt gaat worden.

Ook heb ik eindelijk de (brood/pizza) oven eens open gemaakt. Nog nooit gedaan in al die tijd, maar nu ik de ruimte die bij de huisjes hoort me wat meer eigen te maken, heb ik hem toch maar eens open gegooid en het ziet er best grappig uit!

Het is nu nog even wachten op de offertes en dan ga ik een keuze maken wie het werk kan gaan uitvoeren!

Week 45 - 50 - 2024

Ik had gehoopt inmiddels al een stuk verder te zijn. De keuze voor de allround klusjesman is namelijk al een tijdje terug gemaakt en hij kon ook snel aan de slag. Hij begon met het egaliseren van het voorste gedeelte van de stal en ook kon hij starten met het renoveren van de bestaande poort. Maar toen kwam de DANA. Los van de grote hoeveelheid regen die we voor onze kiezen kregen, had ik op deze plek zelf niet veel last nadien. Maar mijn nieuwe partner in crime wel. Zijn hele werkplaats was onder gelopen en een groot gedeelte van zijn materiaal was verwoest door het water. Pech voor mij, maar natuurlijk verschrikkelijk voor de beste man. Gelukkig is hij na een paar weken weer op up and running en is inmiddels het hout besteld om de eerste te poort te gaan maken.

Zelf heb ik gelukkig ook niet helemaal stil gezeten. Zo ben ik verder gegaan met het afvoeren van oude spullen. Nu gaat dat niet heel vlot met een Citroen C3. Soms was het dus klein maken van het hout en in verschillende keren een tripje maken naar de punto limpio (milieustraat). Ook ben ik zonder enige kennis naar Bauhaus gereden om materiaal in te gaan slaan om de stal te gaan stucen! Een nieuwe vaardigheid die ik al een hele tijd wil leren en op deze plek kan ik - denk ik - weinig kwaad kan doen. Een beetje onwennig liep ik in de bouwmarkt en kocht ik - om te beginnen - een zak met mortel. Een paar dagen later durfde ik me eraan te gaan wagen.

Terwijl ik bezig was en nog eens goed las wat er op de zak stond, had ik misschien niet helemaal de juiste samenstelling gekocht, maar al met al was ik blij met de eerste 2 vierkante meter die ik op de muur had gesmeerd. En ook niet onbelangrijk, het zit er nog steeds op. Zelfs nu het is opgedroogd zit het nog vast aan de muur ;-). Nu er weer af en toe gasten zullen verblijven op deze plek, zal het werk even stil liggen, maar ik kijk er naar uit om in het nieuwe jaar deze nieuwe vaardigheid verder op te gaan pakken en meters te kunnen gaan maken.

Week 34 - 2025

Bijna het gehele voorjaar heeft dit project stil gelegen. Hoewel ik af en toe zelf weer een paar vierkante meter stucte (wat is dat zwaar zeg!), moest ik vooral geduld hebben. Eerder deelde ik al dat de timmerman die ik had gevonden, me had laten zitten. Daarom besloot ik om weer bij mijn oude vertrouwde aannemer aan te kloppen. Niet dat ik hem eerder het werk niet gunde, maar ik wilde vooral iemand die snel kon beginnen. Maar toen die vlieger niet opging, moest ik toch geduld hebben.

Maar wat ben ik blij dat ik even heb gewacht, want wat een vakman heeft de aannemer ingeschakeld. Alle deuren en kozijnen zijn op maat gemaakt en begin augustus door de aannemer geplaatst. Zelf ben ik na de levering van deze kozijn weer druk in de weer geweest, want er kon weer een hoop geschilderd worden.

De afgelopen weken heb ik met mijn vriend, voornamelijk hij, gestart met het egaliseren van de vloer. In het achterste gedeelte van de stal zit een behoorlijk hoogte verschil en dat hebben we nu gelijk weten te trekken. Totaal onderschat hoeveel zakken cement, zand en kiezels daar voor nodig waren! Maar leuk om steeds weer een nieuwe vaardigheid erbij te leren.

Langzaam maar zeker, komt er steeds meer schot in de zaak. Ik kan ook niet wachten om straks in de patio zelf aan de slag te gaan. Al een aantal weken ben ik voornemens om ook daar te starten met de muren, maar de temperatuur laat het nog niet toe. Het plan is om dit najaar weer rustig verder te gaan en eens verder te gaan bedenken wat ik met deze ruimte zal gaan doen. Steeds meer denk ik erover om er een werkplek van te gaan maken. Je zit er namelijk heerlijk rustig en je hebt (als de patio straks af is) mooi uitzicht. Bovendien is de stal heel licht geworden. Zowel omdat alle muren en de plafonds nu wit zijn, maar ook omdat hier een groot deel van de dag het licht goed in valt, zonder dat het er erg warm is.

Wat een winter project had moeten worden, blijft toch wel wat meer voeten in aarde te hebben. Maar eigenlijk is het ook leuk om hier rustig aan te werken, onder tussen nieuwe vaardigheden te leren en stapje voor stapje deze plek - wat dus eerst een stal was - te zien veranderen tot een leefruimte.

De komende periode staat er weer een nieuwe klus gepland, maar wederom een die ik zelf niet ga uitvoeren. Er is namelijk nog geen elektriciteit aanwezig en daar komt de elektricien volgende week naar kijken. Voorlopig zit de vaart er in ieder geval weer een beetje in!

Week 41 - 2025

De afgelopen maanden stond Casa Azahar in het teken van... cement. Samen met Javier hebben we de hele stal volgestort met cement en geëgaliseerd. Zakken grind, zand en cement vlogen erdoorheen, ik geloof dat ze ons bij Leroy Merlin al kennen, want we hebben al heel wat ritjes gemaakt.

Ook hebben we het pruts werk van de 'timmerman' hersteld. Al menig handy man - die hier kwam voor het verrichten van werkzaamheden aan de nieuwe deuren in de patio - wierp een blik op dit knutselwerk en grinnikte erbij. Ja, het was leuk geprobeerd en ook een beetje mijn eigen schuld, want als je niet veel wilt betalen voor een poort (ik weet niet hoelang hij mag blijven staan), dan krijg je dit resultaat. Javier bedacht wat manieren om de poort te gaan verbeteren en samen hebben we hem opnieuw in elkaar gezet, de juiste scharnieren geïnstalleerd, langere schroeven gebruikt en hopelijk is de poort nu wind proof. Want waaien kan het hier!

We zijn inmiddels begonnen aan de buitenkant van de stal. De patio krijgt meer vorm en langzaam zie ik het plekje worden zoals ik het voor me zie: een oase van rust met een vleugje Moorse charme. Op dit moment zijn we bezig om de vloer in de patio uit te boren zodat alle uitstekende stenen eruit zijn en we ook hier een egale vloer kunnen creëren. Waar ook nog veel werk in zal gaan zitten, is het kaal maken van de muren voordat ik ook deze kan gaan stucen. Zeker nog een hoop werk, maar wederom paso a paso.

Vind je het leuk om op de hoogte te blijven van de voortgang? Zorg dan dat je ingeschreven staat voor de nieuwsbrief , dan word je vanzelf op de hoogte gehouden!

Leven in Spanje: 10 dingen die in mijn leven zijn veranderd

Sat, 25 May 2024 16:25:40 GMT

Leven in Spanje: 10 dingen die in mijn leven zijn veranderd

Toen ik 3 jaar geleden La Casita Secreta kocht, was het zeker niet mijn idee om te gaan verhuizen naar Spanje. Het zou gewoon een plek worden om af en toe naartoe te gaan en het verder te gaan verhuren. Toch bleek in het voorjaar van 2023 dat ik liever hier zou willen blijven, dan terug te gaan naar Nederland. Inmiddels ben ik, op een korte periode na, een jaar in Spanje. Het leven kan raar lopen;-)

Op heel veel vlakken doet het leven op deze plek mij erg goed en in deze blog deel ik graag wat het met mij gedaan heeft en hoe het mijn leven (tot nu toe) veranderd heeft.

1. Meer beweging

Hoewel ik hier niet naar een sportschool ga, wat ik in Nederland wel een lange tijd deed, ben ik wel veel meer gaan bewegen. Mijn favoriete bezigheid is toch wel padel. Ik probeer zo'n twee keer per week een balletje te slaan, maar ook hike ik er graag op los. Waar ik eerst gemiddeld 4500 stappen per dag 2 jaar geleden zette, zit ik dit jaar al op een gemiddelde van ruim 8000 stappen per dag en het zijn vaak niet zomaar stappen, maar ook nog eens met flink veel hoogtemeters.

Ook heb ik onlangs een fiets gekocht. Deze ga ik onder andere gebruiken om boodschappen te doen als ik in Casa Azahar verblijf en wil ik binnenkort langs de kust fietsen.

2. Mijn eetpatroon

In Nederland kon ik 's ochtends de deur niet uit zonder ook maar iets gegeten te hebben. Nu eet ik een stuk later in de ochtend en een stuk lichter. Ik ben inmiddels ook helemaal gewend om later te lunchen en met regelmaat sta ik rond 14:00 uur te kokkerellen om een warme maaltijd te bereiden. Immers is de belangrijkste dish hier de lunch en in de weekenden of op rustige dagen is een siësta ook niet uitgesloten. Even een half uurtje je ogen dicht na de warme maaltijd en bij voorkeur met een kopje koffie op, want dan zorg je ook dat je weer helder wakker wordt ;-)

Doordat de lunch behoorlijk opgeschoven is en deze ook vaak veel machtiger is, eet je eigenlijk automatisch later op de avond en ook een stuk lichter. Maar behalve de tijden ben ik ook gezonder gaan eten. Meer groente en fruit, maar dat komt waarschijnlijk ook omdat je het hier ook ziet hangen. In mijn tuin kan ik in de wintermaanden genieten van sinaasappels en mandarijnen, in de zomer van vijgen en inmiddels ook bijna het hele jaar van citroenen. Daarnaast worden er rondom de huisjes ook veel avocado's verbouwd en hebben veel mensen een moestuintje. Dat zorgt er bijna vanzelf voor dat je natuurlijker gaat eten.

3. Mijn koopgedrag

In Nederland word je de hele dag geprikkeld om aankopen te doen. Op straat, maar ook online. Je hebt daardoor het gevoel dat je ook écht datgene nodig hebt. En de gemakkelijkheid waarmee je iets besteld. Ik wilde het nooit, maar deed het toch.

Natuurlijk kan je hier in Spanje ook prima online shoppen, maar de grotere uitdaging hier alleen is soms wel de bezorging. Hoewel een bezorger je hier in de meeste gevallen een halfuurtje van te voren belt dat hij eraan komt, is het bij mij toch al een paar keer goed mis gegaan. Gevolg: meubels in Málaga of een oven 3 dorpen verder ophalen. Voor mij dus een extra goed moment om even goed na te denken of ik iets echt wel nodig heb. Bovendien, is mijn leven zoveel simpeler geworden dat ik geen 20 paar schoenen en 5 winterjassen meer nodig heb. En hierdoor is mijn leven echt een stuk overzichtelijker geworden. Ik heb één geluk en dat is dat ik af en toe toch nog goed kan shoppen voor de huisjes. Kan mijn lichte shopverslaving toch nog een beetje zijn gang gaan ;-)

4. Work - life balance

De keuze om minder te gaan werken heb ik heel bewust gemaakt. Ik geef minder geld uit, vanaf eind augustus heb ik geen hypotheek meer en ik heb inmiddels ook prima inkomsten uit de huisjes. Al gaat hier natuurlijk ook aardig wat tijd in gaat zitten, ik tel het niet als werk. Door mijn lagere vaste lasten voel ik geen financiële druk meer en komt er ook geld binnen waar ik zelf geen echte arbeid voor hoef te leveren.

De keuze om minder te werken zit er voor mij ook in dat ik wil genieten van mijn leven hier en daar hoort voor mij niet bij dat ik 8 uur per dag (of meer) achter mijn laptop zit. Bovendien ben ik, omdat ik altijd alleen werk en geen reistijd heb, ook een stuk productiever geworden en meer tijd over houdt voor ontspanning.

5. Mijn stressniveau

Mijn leeftempo is een stuk lager komen te liggen. Echt haasten doe ik niet meer. Ik merk het vooral wanneer ik weer naar Nederland ga voor een paar dagen. Waar ik mensen om me heen zie stressen om ergens te komen; in files staan, treinen die vertraging hebben, maar ook gewoon té volle agenda’s. Ik merk aan mezelf dat ik deze hoeveelheid prikkels minder goed meer kan hebben en echt verlang naar mijn plekje terug in Spanje.

Ondanks dat ik hier vaak wel wat meer reistijd heb, zijn files zeldzaam. De enige file die ik hier in de buurt heb, zijn de geiten die oversteken naar een andere berg om te grazen. Hier stop ik dan ook graag voor, want dit verveelt nooit!

Het belangrijkste waar ik het in voel is mijn lichaam, vooral de laatste jaren kon ik een continue spanning voelen in mijn schouders. Vaak omdat ik teveel hooi op mijn vork nam. Ik voel zelden nog echt een hoog stressniveau, ondanks ik hier ook veel verschillende dingen doe, gaat ontspannen hier bijna vanzelf.

6. Mijn planning

Nu was ik al niet echt van het een half jaar vooruit plannen om met iemand af te spreken, maar in Spanje leef ik nog meer met de week. Natuurlijk gebeurt hier ook niet alles last minute, maar verder dan 2 tot 3 weken hoef ik niet vooruit te kijken of bang te zijn dat mijn sociale kring anders geen tijd meer voor mij heeft.

7. Vooruitdenken

Aan de andere kant wordt er ook wel weer wat van mijn planningsskills verwacht als het gaat om slim met kilometers en dus met tijd omgaan. Je kunt hier nu eenmaal niet zo makkelijk overal van alles kopen. Je kan er natuurlijk voor kiezen om veel online te bestellen, maar mijn wens is toch om het meeste lokaal te kopen. Ik kan in het dorp boodschappen doen, maar als ik echt wat meer keuze wil hebben, zit ik al gauw 15-30 minuten in de auto. Komt er iemand op bezoek in Spanje en dus een airport pick-up? Dan sla ik ook zeker de Ikea en de Leroy Merlin in Málaga niet over. Wil iemand lunchen aan het strand? Prima, maar dan rij ik eerst nog even langs de verfwinkel. Zo probeer ik iedere gereden kilometer (en minuut) slim in te zetten om te voorkomen dat ik niet steeds de berg af hoeft te sjezen.

Ook het bijhouden van inmiddels 3 vakantiehuisjes vraagt veel van mijn organisatietalent. Zeker omdat ik zelf ook nog in een van de huisjes woon en dus ook wel eens verhuis. Dit zal ik zeker niet heel lang meer blijven doen, want het is stiekem best vermoeiend. Maar nu geniet ik op iedere plek even veel en kan ik nog niet echt een vaste keuze maken :-)

8. Ik ben de natuur (nog) meer gaan waarderen

Ik ben denk ik altijd al een buitenmens geweest en in Nederland ging ik ook graag naar het bos of op andere plekken de natuur in of zat ik in de zomermaanden veel buiten op mijn balkon. In het gebied waar ik nu woon is zoveel natuurlijke omgeving, ik zit er zelfs midden in. Ik hoef mijn poort maar uit te lopen en ik loop zo naar fijne plekjes toe. Het maakt me rustig en zorgt voor echte ontspanning. Op z'n tijd besteed ik ook graag wat tijd in een grote stad, maar ik rijd daarna graag snel terug naar mijn 'hutje op de hei'.

9. Vitamine D het hele jaar door

You don't know what you've got 'til it's gone....maar andersom geldt het ook zeker. Ik had nooit gedacht dat het weer zo'n grote invloed zou hebben op mijn gemoedstoestand. Het is zo fijn om zoveel zonlicht te hebben en een groot deel van het jaar in korte broek rond te lopen. Natuurlijk is het niet het hele jaar door zonnig met een strakblauwe lucht, maar ik geloof dat we de 320 dagen zon, die ze hier zeggen te hebben, zeker wel gaan halen.

10. Ik ben gelukkiger!

Waar het verschil precies in zit kan ik niet met een woord omschrijven, misschien is het een optelling van bovenstaande wat heeft gemaakt dat ik op deze plek een gelukkiger mens geworden ben. En dat terwijl ik het in Nederland ook altijd goed naar mijn zin heb gehad. Ik heb altijd gedacht dat het voor mij het beste land was om in te wonen, tot ik kennis maakte met het Spaanse leven én de mogelijkheden die ik kreeg om mijn werk op afstand te kunnen doen. Dit heeft voor mij voor de ideale combinatie gezorgd!

Hoe de rest van mijn leven eruit gaat zien en waar ik zal wonen, ik heb geen idee! Maar op dit moment geniet ik heel hard van het verhuren van de huisjes, op de beste plekken mijn laptop openklappen om voor mijn Nederlandse opdrachtgevers te werken en van het Spaanse leven te genieten. ¡Viva la vida!

Een dagje Granada

Sat, 25 May 2024 16:21:05 GMT

Granada stad - prachtige uitzichten en heerlijke tapas

De afgelopen winter ben ik heel wat keren afgereisd naar Granada, waardoor ik deze stad al best goed heb leren kennen en heb ik verschillende leuke tips verzameld om met jou te delen.

Vanuit de casitas kan je heel goed een dagje afreizen naar Granada, maar deze stad is het ook zeker waard om er zeker een nachtje te verblijven. Ga je een dagje op en neer dan is Telpark Violón een fijne parkeergarage om je auto weg te zetten. Je komt meteen een leuk gedeelte van de stad binnen en zodra je uit de parkeergarage komt heb je meteen een prachtig uitzicht over de (besneeuwde) toppen van de Sierra Nevada.

Orangerie Las Titas
Vlakbij de parkeergarage vindt je deze leuke plek. Een prachtig oude orangerie waar je een heerlijk gebakje kunt krijgen bij de koffie, maar waar je ook goed terecht kunt voor een heerlijke lunch.

Zodra je de inwendige mens de kost hebt gegeven, kan je beginnen aan je stadswandeling. Loop via Calle Acera del Darro of Carretera de la Virgin richting Puerta Real, een centraal punt in de stad. Loop vanuit hier richting Calle Recogidas of vervolg de weg naar Reyes Católicos. Een heerlijk stukje om te wandelen om vervolgens uit te komen bij Carretera del Darro, een van mijn favoriete stukjes van de stad. Vanuit hier loop je omhoog naar de mooiste viewpoint over het Alhambra, maar ook over de Sierra Nevada.

Flamenco shows
Zowel overdag als in de avond kan je rondom Carretara del Darro flamenco shows bezoeken. Ik ben zelf geen expert en heb er ook geen bezocht hier, maar het stikt ervan…dus ze zullen ongetwijfeld goed zijn ;-). Er lopen overal proppers rond buiten, dus het kan bijna niet missen.

Viewpoint Albaicín
De stad Granada heeft een prachtige ligging en er zijn ook vele viewpoints waar je naartoe kunt lopen voor een geweldig uitzicht over de stad. Een van de punten waar ik heen liep was Mirador de San Miguel Alto . Links heb je een geweldig uitzicht over de Sierra Nevada en meer naar rechts zie je zowel het Alhambra als de stad liggen.

Hammam Al Ándalus
Ik ben al eerder in deze hammam geweest in Córdoba en Málaga en bij het zien van deze vestiging in Granada kon ik niet anders dan hier ook een afspraak boeken bij Hamman Al Andalus . En hoewel het best aan de prijzige kant is, heb ik zeker geen spijt van mijn bezoek. Ik koos voor de toegang tot de baden plus een massage en een scrub. Al met al ben je twee uur binnen en zal je versteld staan hoe ze deze hammam hebben gebouwd, alsof je honderden jaren teruggaat in de tijd.

Ossobuco Restaurante
Hoewel ik echt een voorstander ben van Spaans eten in Spanje, heb ik al twee keer heerlijk geluncht bij Ossobuco . Het terras geeft je al een heerlijke plek om mensen te kijken en zowel de wijn als het eten is hier goed! Kom je net uit de hammam of ben je naar het vierpoint gelopen in Albaicín over de stad, dan is dit zeker een goed plekje om even te pauzeren.

Een medina in Granada

Wat Granada zo bijzonder maakt is dat hier zoveel uit de Moorse tijd is terug te vinden. Natuurlijk zie je dit helemaal ook terug in het Alhambra, maar in de stad zijn er net zulke mooie plekken te vinden. De straatjes rondom Calle Calderería Nueva geven je zelfs het gevoel alsof je in Marokko in een medina loopt. Nu moet ik zeggen dat de souvenirs die je hier kunt krijgen, je niet helemaal een Arabisch gevoel geven (volgens mij komt een groot deel van wat je hier kunt kopen uit China), maar de gebouwen zijn prachtig.

Overal tapas

Los van alle mooie straatjes en andere bezienswaardigheden is toch wel een van de bijzondere dingen aan Granada (het zal zeker niet alleen in de stad zijn) zijn de tapas die je overal krijgt bij een drankje. Tapa komt van het werkwoord 'tapar', wat bedekken betekent. Vrij vertaald is het dan ook een deksel op een drankje. Het wordt vaak gereserveerd op een klein bordje, wat je op je drankje zou kunnen plaatsen. Soms zijn het wat olijven, maar in de meeste gevallen zijn het bijna voorgerechtjes die je krijgt. Drink een paar drankjes en je hebt meteen gegeten ;-)

Nu lijkt het natuurlijk net of ik het klapstuk van deze stad ben vergeten...het Alhambra. Natuurlijk is dit een must see als je naar Granada gaat, maar de stad heeft ook zoveel moois te bieden. Binnenkort vertel ik je meer over dit prachtige bouwwerk.

Work hard, play harder

Fri, 05 Apr 2024 13:18:35 GMT

Work Hard, Play Harder!

Mijn werkweek onder de Spaanse Zon!

Dat mijn leven niet helemaal 'standaard' te noemen is, realiseer ik me maar al te goed. De afgelopen jaren is er ook ontzettend veel veranderd, waardoor ik dit leven nu op deze manier kan leiden. Iedere dag ben ik dankbaar dat ik op deze manier mijn leven kan leven en het wordt nog steeds met de week beter en fijner!

Toen ik eind 2018 als zelfstandig ondernemer startte, was ik al super content met het feit dat mijn dagen er altijd anders uitzagen en de 'vrijheid' die het me op dat moment gaf. 'Ja' zeggen tegen opdrachten waar ik energie van kreeg en laten gaan wat me energie kostte. Natuurlijk ging dievlieger niet altijd op, maar in grote lijnen was ik hier heel tevreden over! Ik voelde me vrij en onafhankelijk.

In 2019 speelde de gedachten om op zoek te gaan naar een andere woning in Breda. Voornamelijk met meer buitenruimte. Al snel werd dit plan vervangen door iets 'groters', namelijk een huisje in Spanje. Aangezien een groot deel van mijn werk op dat moment al locatie-onafhankelijk was, zou ik dan een paar weken per jaar daar kunnen doorbrengen en op de momenten dat ik er niet zou zijn, kon ik het verhuren. Ofwel, het kon ook nog eens een goede investering worden.

Als ik iets in mijn hoofd heb, is dat er niet zo meer uit te krijgen en nog geen jaar later bezocht ik de regio die ik op het oog had en in het voorjaar van 2021 werd het bod op mijn eerste casita geaccepteerd. Lees verder over mijn eerste tijd in Spanje in deze blog .

Vanaf het najaar van 2021 kon het remote werken gaan beginnen. De verbouwing was klaar en er was tijd om tijdens mijn verblijf in La Casita Secreta mijn laptop open te klappen en te gaan werken voor mijn Nederlandse opdrachtgevers. In het begin merkte ik vooral op dat het zonnetje me ontzettend goed deed. Het was november, in Nederland was het een week vol herfstweer en hier scheen de zon. Het waren geen tropische temperaturen, maar uit de wind voelde het als snel tegen de 20 graden. Waar ik in de ochtend begon met een dikke trui en lange broek, werden deze als snel verruild voor een t-shirtje en korte broek. Hier kon ik wel aan wennen!

Van 2021 tot en met het begin van 2023 heb ik veel op en neer gereisd. Soms voor een echte vakantie, maar vaak om vanuit hier te gaan werken. De duur van deze tripjes begonnen met een paar dagen tot een week, maar als snel was het minimum twee weken geworden. De aankoop van de tweede casa zorgde er ook voor dat ik genoeg te doen had als ik weer op Spaanse bodem was. Ook kreeg ik het idee om voor een langere tijd te kunnen blijven, misschien een maand of vier. Om eens een retourdatum te hebben die wat verder in de toekomst lag, want dat waren voor mij de lastige momenten, het vertrek. Regelmatig rolden de tranen over mijn wangen als ik mijn huisje (en de katten) moest verlaten.

Sinds het voorjaar van 2023 ben ik, op een paar weken na, niet meer weggeweest uit Spanje en heb ik er mijn thuis van gemaakt. Hoewel ik soms hop van het ene huisje (La Casita Secreta) naar het derde huis (Casa Azahar) wat ik in 2023 kocht, zolang ik onder de Spaanse zon ben, ben ik meer dan content!

Inmiddels weten mensen de huisjes goed te vinden, om te genieten van een vakantie of te werken vanuit een van deze plekken. Soms voor een weekje, maar ook geregeld voor een langere periode. Afgelopen november organiseerde ik hier mijn eerste georganiseerde workation, wat een supertoffe ervaring was! Zo tof dat in november van dit jaar een nieuwe editie volgt!

Maar hoe zien mijn werkweken er hier nu uit? Die vraag wordt mij regelmatig gesteld. Met de vele verschillende werkzaamheden die ik doe, is geen week hetzelfde, maar graag neem ik je mee in hoe ik mijn afgelopen week heb beleefd.

Maandag

In Nederland is het Tweede Paasdag, hier in Spanje is alles weer normaal na een week Semana Santa, de belangrijkste week van het jaar. In principe hou ik me nog steeds aan de Nederlandse feestdagen, dus eigenlijk zou ik een dagje vrij zijn. Dat is op 2 uurtjes na ook helemaal gelukt.

In de ochtend sprak ik met een vriendin af om een stuk te gaan wandelen. Nerja werd het deze keer. We liepen vanuit Playa Burriana naar Maro. Na ruim een week onstuimig weer, scheen eindelijk de zon weer en dat is toch waarvoor ik naar Spanje ben gekomen. Vooral het afgelopen weekend had het echt flink geplensd, maar misschien dat ik daarom het zonnetje weer extra waardeer. We dronken een kopje koffie in Maro (ik vergeet nog steeds om altijd cash op zak te hebben, dus ik mocht daarna nog even terug om af te gaan rekenen) en we liepen terug.

Terug in Sedella genoot ik eerst nog even in de tuin van de zon waarna ik toch nog even mijn laptop openklapte om alvast een beetje vooruit te werken voor deze volle week!

Dinsdag

Vandaag staat er een volledige werkdag op het programma. Hoewel ik hoopte in Spanje geen 'maandag' gevoel meer te hebben, voel ik hem toch, ondanks dat het dinsdag is ;-). Ik bied verschillende bedrijven office support aan of werk voor ondernemers als personal assistant. Voor veel mensen is dit toch nog onduidelijk wat dit dan precies inhoudt en dat begrijp ik ook best. Wat ik dan precies doe? Ik plan, regel en organiseer voornamelijk in de breedste zin van het woord. Dat vat het het beste samen denk ik. Het is in ieder geval werk dat ik goed op afstand kan doen en goed zelf kan indelen.

Tussen mijn werk door check ik ook nog even of mijn gasten een fijne tijd hebben gehad in Casa Azahar, want die zijn weer onderweg naar huis. Na een productieve ochtend en middag, kleed ik mij om om een potje padel te gaan spelen met mijn collega's van Second Home Andalusia. We sluiten de avond af in het plaatselijke restaurant voor een typisch Andalusische maaltijd. Maar een lange avond wordt het niet, want morgen staat er iets leuks en bijzonders op de planning.

Woensdag

Het was even schuiven in de planning, want er was een kleine miscommunicatie, maar vandaag ben ik een dagje skiën in de Sierra Nevada. Ik had de afgelopen weken al een paar keer een poging gedaan, maar het was nog niet gelukt. Drie keer is scheepsrecht zeggen ze dan!

Hoe bijzonder is het om op 2 uur rijden van een skigebied te zitten en 20 minuten van de Middellandse Zee. Ik ben zelf niet de allergrootste wintersportfanaat en heb in mijn leven ook echt nog niet vaak op de latten gestaan, maar volgens mij is dit gebied voor allerlei niveaus goed geschikt. Het ligt ook aardig hoog en zelfs begin april lag er op de top nog meer dan 2 meter sneeuw. We hadden er prachtig weer, een strakblauwe lucht en het voorjaarszonnetje maakte het behoorlijk warm. `wat een top dag! Dit ga ik zeker vaker doen.

Tussendoor werd ik op de piste nog een paar keer gebeld en mijn mailbox bleef ook niet leeg. Dus aan het einde van de dag nog heel even de laptop geopend om alvast een paar dingen weg te werken en de planning gereed te maken voor donderdag.

Donderdag

Deze dag moest er toch even wat ingehaald worden, maar daar ga ik altijd goed op. Liever een beetje te druk, dan weinig te doen! Na nog even rustig op te hebben gestart werd er vanaf het eind van de ochtend productie gedraaid. Tussen de middag liep ik nog even richting het dorp om wat boodschapjes te halen en meteen mijn stappen voor vandaag te zetten, om tot een uur of vijf door te gaan.

Ik heb vandaag gewerkt vanuit Casa Azahar in Viñuela, maar ik moest nog even op en neer naar Sedella. Wat spullen ophalen en La Casita Secreta gereed maken voor nieuwe gasten die dit weekend daar gaan verblijven.

De avond sluit ik af op het dakterras waar ik vandaag de nieuwe lounge set heb neergezet. Omringt door het gekwaak van kikkers en padden die hier in gebied veel zitten, sluit ik tevreden de dag af.

Vrijdag

Sinds een aantal maanden probeer ik op deze dag niet of nauwelijks te werken. Meestal lukt dat ook goed, maar aangezien ik deze week al relatief weinig gedaan heb (Tweede Paasdag en een dagje skiën), heb ik besloten er vandaag toch maar een gewone werkdag van te maken.

Gebruikelijk start ik om 8:00 uur, maar vandaag draai ik me nog een keer om en start ik rond de klop van 9. Ik begin in het speciaal ingerichte kantoortje in Casa Azahar, maar als snel verruil ik deze plek voor een plaatsje op het balkon. Onder de bamboe overkapping vink ik rond 14:00 uur de laatste taken van mijn to do list af en besluit ik niet thuis te lunchen, maar aan het strand. En dat is ook de plek waar ik deze blog afsluit. Links van mijn laptop een vino blanco , een bordje met espeto de sardines (gegrilde sardientjes van de barbecue) en almejas (schelpjes gekookt in een saus met heel veel knoflook). Bien fin de semana!

Wil je (bijna) dagelijks op de hoogte blijven? Volg mij dan op Instagram .

Ook een weekje komen werken in één van de casitas secretas ? Mail voor meer informatie naar reservas@lascasitassecretas.com

Camino de la Fuente vanuit La Viñuela

Sun, 17 Mar 2024 09:03:32 GMT

Wandelen vanuit Casa Azahar

Zo’n beetje overal in La Axarquía kan je prachtige wandelroutes vinden. Al ben ik natuurlijk een beetje bevooroordeeld met El Saltillo, die tussen Canillas de Aceituno en Sedella ligt, want deze wandelroute is wel echt heel mooi. Ik heb deze ook inmiddels al bijna 20 keer gelopen.

Nu ik een poosje verblijf in Casa Azahar, wilde ik ook hier de omgeving wandelend wat meer gaan verkennen. Afgelopen zaterdag trok ik mijn wandelschoenen aan en liep ik Camino de la Fuente vanuit het huisje. Eerst liep ik vanuit Casa Azahar richting Viñuela. Er is op deze weg niet echt rekening gehouden met voetgangers, maar automobilisten letten goed op. Je loopt dus gewoon over de weg, maar de uitzichten zijn al prachtig over het glooiende landschap.

Deze tijd vind ik misschien ook wel het allermooist. Overal zie je gekleurde bermbloempjes en door de regenval van de afgelopen tijd is het ook opvallend groen. Ik mis alleen nog de klaprozen en korenbloemen, maar volgens mij komen die er ook aan. De bermen en landschappen zijn op dit moment bezaaid met allerlei gele en paarse bloempjes.

Vanaf het dorp staat de route goed aangegeven. Geen onverhard pad (je kan je wandelschoenen gewoon thuis laten), maar een geasfalteerde weg leid je langs verschillende watertjes richting het gelijknamige meer La Viñuela. Op deze route kunnen ook auto’s rijden, maar het is vrij smal en er loopt ook een andere weg, waardoor je in alle rust kunt lopen.

Er wordt de laatste jaren veel over dit meer gesproken, omdat je namelijk met het jaar de hoeveelheid water ziet afnemen. Vooral als je over de weg rijdt en dus wat hoger kunt kijken, zie je hoe hoog het water moet hebben gestaan. En hoewel de avocadobomen een mooi gezicht geven in het landschap van La Axarquía, zijn onder andere zij de reden dat de waterstand zo laag is. Pijnlijk om te zien, maar vanuit de overheid zijn ze bezig om het meer te laten herstellen ��

Ondanks dat de weg erg goed begaanbaar is, zitten er best een paar valse klimmetjes in, maar bij het meer heb je genoeg mogelijkheid om even op adem te komen. Ik wist eigenlijk niet dat er ook zoveel recreatievoorzieningen waren (barbecues en bankjes) en voor een behoorlijk warme zaterdag (voor deze tijd) was het dan ook druk met gezinnen. Er werden zelfs verjaardagen gevierd.

In totaal heb ik de route vanuit het huisje in anderhalf uur gelopen (heen en terug). Neem dus zeker ook een lunchpakketje of iets meer om bij het meer te nuttige. Ook onderweg op deze route zijn er leuke plekjes om even te stoppen en te zitten.

Wil je wat langer doorlopen óf je wil je wat gaan drinken of eten op de route, dan is Hotel La Viñuela zeker een prachtige plek. Je kan er heerlijk lunchen (en dineren) en ze hebben een mooi terras. Maar ook kan je vanaf het punt dat je aankomt bij het meer nog een stuk om het meer heen lopen. Er helemaal omheen, is wat veel misschien, maar je kunt het meer zeker nog vanaf andere hoeken gaan bekijken!

Tot twee jaar terug waren er op dit meer ook nog allerlei watersportactiviteiten, maar door de lage waterstand hebben ze zit moeten staken. Hopelijk gaan we daar in de toekomst nog verandering in zien! Ik hoop op het beste :-)

Wil je meer lezen over de andere wandelroutes in La Axarquía? Lees dan deze blog .

Met de boot naar Marokko

Sat, 03 Jun 2023 08:47:36 GMT

Een langweekend in Tanger, Marokko

De wekker ging vroeg op vrijdag 26 mei. Vandaag begon mijn reis naar Marokko. Wanneer ik normaal gesproken weer terug naar ‘huis’ ga, als ik La Casita Secreta verlaat, deed ik nu de deur maar voor een paar dagen achter me dicht. Pablo mee in zijn reistas, de andere aanloop katten gedag gezegd en op naar Riogordo. De eerste stop om daar mijn kleine huispanter achter te laten.

Nu begint de reis dan echt, op naar Tarifa. Vanaf Sedella rij je in een kleine 3 uur naar deze surfspot. Ik had er al wel vaker van gehoord dat het een hele fijne plek is om te verblijven, zeker als je van surfen houdt. Dus een leuke gelegenheid om ook meteen deze badplaats eens te bezoeken. Bij aankomst had ik helaas te weinig tijd om dit plaatsje te ontdekken. Alleen al de weg van de parkeerplaats naar de haven smaakte al naar meer.

In april had ik al een ticket gekocht voor de ferry, maar aangezien het nog zeker geen hoogseizoen is om naar Marokko te gaan, is ver vooruit boeken echt geen must. Ook veranderen de prijzen niet hoe dichter je bij de datum van vertrek komt. Hoe dat met de auto zit, durf ik niet te zeggen. Als passagier kan je altijd voor ongeveer 70 euro per persoon retour. Een prima prijs als je het mij vraagt om binnen een uur een ander continent op te stappen en in een totaal andere wereld uit te komen.

Door al mijn tripjes naar Spanje, heb ik al lang geen reis meer gehad buiten Europa en nu kwam er na lange tijd eindelijk weer eens een stempel in mijn paspoort, die je op de boot voor vertrek krijgt. De overtocht ging smooth en binnen een uurtje vaarden we de haven van Tanger binnen. Er zijn twee plekken waar je aan kan komen in Tanger. Namelijk in de haven of meteen in de stad. Veel mensen maken de overtocht vanuit Algeciras, wat voor mij ook dichterbij zou zijn geweest om met de auto te komen. Maar vervolgens is de bootreis langer en kom je ook, zeker als passagier zonder auto, op een minder gunstige plek aan. Vandaar de keuze van mij om op te stappen in Tarifa.

Aankomst in Tanger

Vanuit de Port de Tanger Ville liep ik zo het centrum in. Het was vrijdag net na de middag en naast de aankomstplek staat een grote moskee, die liet horen dat het tijd was voor een gebed. Dan weet je weer meteen dat je in een Arabisch land bent! In 20 minuten liep ik naar mijn appartement, wat ik gekozen had om de locatie vlakbij mijn aankomstplek en ook de afstand tot de Souk en Kasbah. Maar ik wilde niet te dicht in de oude stad zitten, vanwege de drukte. Wat een schot in de roos was mijn appartement. Een heerlijke plek waar ik me na een lange dag vol drukte kon terugtrekken. De vriendelijke host Hanane woont naast het appartement wat ze verhuurt en gaf me meteen een tip voor een plek om te gaan eten.

De middag heb ik gebruikt om het nieuwere, moderne deel van Tanger te ontdekken. Ik ben naar het strand gelopen, om vanuit daar weer uitzicht te hebben op het Spaanse vaste land. De moderne hoogbouw te aanschouwen en even met mijn voeten in het zand te lopen. Na het zien van wat onsmakelijke vondsten (een aantal aangespoelde dode ratten…) heb ik toch maar besloten mijn slippers weer aan te doen en richting de oude stad te gaan lopen.

Een van mijn doelen voor deze trip was shoppen. Want bijna alles wat ze hier maken vind ik mooi. Ik hou van deze Arabische sfeer die je ook veel terug ziet in Andalusië, zoals het keramiek, de kleden en het textiel, de terracotta en alles gemaakt van gedroogd gras. I love it all!! Eigenlijk had ik de zaterdag bewaard om te gaan shoppen, maar aangezien ik op vrijdag nog wat tijd over had, leek het me verstandig alvast te kijken waar ik moest zijn ;-). Met 19.000 stappen op de teller stapte ik vroeg op de avond met wat boodschappen het appartement in, om te relaxen en bij te komen van alle indrukken.

Slenteren in en om de Kasbah

Zaterdag startte ik mijn dag in de Kasbah. Dit is een historische wijk gelegen in de oude medina van Tanger. Dit gebied staat bekend om zijn smalle straatjes, oude architectuur en charmante sfeer. En dat heeft het zeker. De Kasbah dateert uit de 17e eeuw en werd oorspronkelijk gebouwd als een fort door de Berberse heerser Moulay Ismail. Het diende als een verdedigingsfort tegen aanvallen van buitenaf. Later werd het een residentiële wijk voor de elite, met prachtige huizen en paleizen. Het is een feestje voor het oog om doorheen te kopen. Veel plekken doen me denken aan de Pueblos Blancos in La Axarquía, het Real Alcázar in Sevilla of het Alhambra in Granada. Het heeft zoveel overeenkomsten, wat dateert uit de Moorse tijd.

Bij El Morocco Club nam ik een verlaat ontbijtje met een Marokkaanse muntthee. Een mooie koele plek onder een prachtige grote boom. Een heerlijke plek om voorbijgangers te bekijken en even tot rust te komen van alle hectiek in de stad.

In en om de Kasbah heb ik goed kunnen shoppen, zoals handgemaakte spiegels en keramiek. Om deze middag af te sluiten heb ik heerlijk gegeten bij Chez Hassan. Het is een klein restaurantje, of misschien meer een stalletje met een barbecue, waar heerlijke brochettes op worden gemaakt. Van vlees tot verschillende soorten vis (zelfs met zeehond als ik het goed zag…). Ik heb het toch maar bij vlees gehouden. Terwijl je geniet van je gerecht heb je een vermakelijk uitzicht op de straat. Van toeristen tot locals die van alles proberen te vervoeren in de toch best wel hellende straat, is dit best vermakelijk.

Een dagje naar de blauwe stad Chefchaouen

Op zondag had ik een tour geboekt naar Chefchaouen. Ik boekte dit op voorhand via Airbnb Experiences, omdat ik geen zin had om tijdens mijn verblijf op zoek te gaan naar een tour of hier zelf heen te gaan met het openbaar vervoer of met een huurauto. Dus werd ik om 10:00 uur voor de deur opgehaald door Reda en mocht ik vandaag privé met hem op pad. Het is vanuit Tanger ongeveer 2 uur rijden naar deze blauwe stad en terwijl we de stad achter ons lieten reden we de donkere wolken in het Rifgebergte tegemoet. Toen we het stadje naderde lieten de wolken zelfs al hun regen vallen. Zonder jas of paraplu…deze dag kon wel eens in het water vallen. Eerst maar lunchen.

Rennend door de regen naar een restaurantje had ik een overheerlijke rundvlees tajine met pruimen. Zo lekker, dat het me zeker heeft geïnspireerd om de tajine zelf weer eens meer te gaan gebruiken. De zoete smaak van de pruimen samen met kaneel en andere specerijen geven het vlees een rijke smaak. Wonder boven wonder leek de grijze lucht tocht ineens wat lichter te worden en terwijl we klaar waren met eten, begon zelfs de zon heel voorzichtig door te komen. Wat een opluchting!

Het (oude) centrum van Chefchaouen is zo goed als helemaal blauw geschilderd. En niet in één kleur blauw, maar allemaal verschillende tinten. Je waant je in een andere wereld. We struinde wat rond en natuurlijk moest ik mijn Marokkaanse spullen koopverslaving even de ruimte geven. Vrij impulsief kocht ik een prachtig wollen Berber kleed en een sprei met bijpassende kussens. Ik begon me vanaf dat punt al wel een beetje lichtelijk zorgen te maken hoe ik deze spullen als voetgangerspassagier terug op de boot ging krijgen, maar hé, dit is een zorg voor later!

De terugweg naar Tanger zag er nu ineens heel anders uit. Doordat de wolken verdwenen waren kon ik genieten van een prachtig groen bergachtig landschap met onderweg verschillende winkels vol terracotta, keramiek en zoveel meer. Om 18:00 uur waren we weer terug in Tanger en kon ik terugkijken op een fijne dag. Deze trip was een absolute meerwaarde voor mijn reis naar Tanger.

Maandagochtend was het tijd om dan al mijn tas en gekochte spullen te verzamelen en terug te gaan richting de boot. Zeker wetende dat ik hier terug ga keren!

Ook het plan een keer naar Tanger te reizen. Ik heb hier wat tips voor je die zeker de moeite waard zijn om te bezoeken:

Boottickets

Natuurlijk is het ook mogelijk om te vliegen naar Marokko en dan zal Tanger vast niet de beste plek zijn om naartoe te vliegen. Maar heb je de mogelijkheid om met de boot te gaan vanuit Andalusië, dan is Tarifa een hele fijne plek om vandaan te vertrekken. Ik boekte een ticket bij FRS via DirectFerries.com . Voor iets meer dan 70 euro boekte ik een retourticket als voetganger passagier. Een overtocht met de auto is aanzienlijk duurder. Misschien is het zelfs een beter idee om, mocht je een rondreis willen gaan maken, een auto te huren in Tanger?

Parkeerplaats in Tarifa

Een van de lastigere dingen die ik ervaarde om uit te zoeken is het parkeren van de auto in Tarifa. Ik kon niet echt goed online vinden waar ik nou zou kunnen parkeren of eventueel een plekje kon reserveren. Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om de auto neer te zetten bij de Parking Publico aan de P.o. Del Retiro. Ik betaalde voor 4 dagen 50 euro, maar daarmee stond hij wel bewaakt. Volgens mij waren er ook voldoende parkeerplekken die gratis zijn. Aangezien ik niet al te veel tijd had om dit op de dag zelf uit te zoeken, besloot ik hem hier neer te zetten.

Bohemian Apartment

Ik vond dit niet alleen een hele fijne plek om te verblijven, maar ook om inspiratie op te doen voor mijn Spaanse huisjes. Want wat heeft ze dit leuk ingericht. Hanane is een fijne host en de locatie van het appartement was voor mij prima. Op ongeveer 20 minuten lopen van de haven en ongeveer 10-15 minuten naar de oude stad, waar het echt druk en hectisch kan zijn. Het is zeker een plek die ik nogmaals zou boeken!

Eten in Tanger

Restaurant Bachir

Mijn host raadde mij dit restaurant aan en ik kon haar tip natuurlijk alleen maar opvolgen, aangezien ik best honger had toen ik aankwam. Het lag op 2 minuten lopen van het appartement en ze hadden er een heerlijke kip tajine, maar ik zag ook super goede couscous gerechten voorbij komen. Ik at niet alleen, want er zat een lief katje naast me te wachten tot ik zo af en toe wat kip liet vallen.

Chez Hassan

Aan de rand van de Kasbah aan de Rue de la Kasbah vond ik Chez Hassan . Het was er goed druk, met zowel toeristen als locals. Heerlijke brochettes gegeten met frietjes en een salade. Een leuke plek om mensen te kijken, maar ook om te zien hoe, ik denk Hassan, achter de barbecue staat.

El Morocco Club

Bij dit tentje was ik in de ochtend en aangezien ik erg vroeg wat had gegeten, was het nog wel tijd voor een klein tweede ontbijt. Onder een grote boom en met uitzicht over prachtige huizen en straatjes genoot ik hier van een omeletje met wat traditionele Marokkaanse muntthee. Een aanrader om even te rusten wanneer je in de Kasbah rondstruint.

Een dag Chefchaouen

Een dagtour met Reda

Lijkt het je leuk om vanuit Tanger ook een dagje op en neer te gaan naar de blauwe stad en wil je niet zelf rijden, boek dan zeker een daytrip bij Reda . Ik vond hem via AirBnb, maar ik geef je ook zeker graag zijn telefoonnummer. Ik vond het erg leuk om wat meer te horen over de Marokkaanse cultuur en daar is tijdens deze dag ook voldoende tijd voor. Reda is kok geweest en geeft ook kookles. Niet geprobeerd, maar ik kan me niet anders voorstellen dat dit ook een super toffe ervaring gaat zijn.

Het leven in Sedella

Sat, 15 Apr 2023 13:07:20 GMT

Komt tot rust in het authentieke Sedella

Soms weet je pas als je ergens naar opzoek bent, als je het gevonden hebt. Dat is voor mij het dorpje Sedella. Als je mij een paar jaar terug had verteld dat ik een huisje zou kopen in een klein, deels leeglopend, dorp aan de voet van een berg in Andalusië had ik je niet geloofd. Hoewel ik de laatste jaren in Nederland ook wel wegdroom van een huisje ‘buitenaf’, is dit in Spanje al werkelijkheid geworden.

Toen ik de eerste keer in Sedella aankwam wist ik dat ik hier, of in ieder geval in de omgeving wilde kopen. Authentieker Spaans (of Andalusische) krijg je het denk ik niet. Een wit dorp tegen de voet van de berg La Maroma.

Actuele cijfers van het aantal inwoners heb ik niet, maar volgens Wikipedia woonde er in 2016 625 mensen. Dit is niet alleen in het dorp, maar ook de mensen die op de campo wonen, op het platteland (nou ja plat), net buiten het dorp.

Op sommige momenten heb ik zelfs het idee dat er maar ongeveer 100 mensen in het dorp aanwezig zijn. Veel huizen staan leeg. Dit zijn zowel de zomerhuizen van mensen die elders in de omgeving of in Europa wonen, of de woningen zijn permanent leeg en vaak ook echt onbewoonbaar. Dit is niet typisch wat voorkomt in Sedella, maar in heel veel (berg)dorpen in Spanje. Een punt wat ook hier binnen de gemeente op de agenda staat: hoe krijgen we het dorp aantrekkelijk voor jonge bewoners? Voor de mensen die hier permanent wonen kan ik me ergens best voorstellen dat zij het soms liever anders zien. Dat er meer voorziening zijn, zoals scholen, winkels en horeca. Maar dat het dorp is zoals het is, heeft zeker zijn charme.

Wat heeft het dorp te bieden?

De voorzieningen die het dorp te bieden heeft zijn op één hand te tellen. Noem het weinig, ik noem het overzichtelijk. Er is genoeg te krijgen om niet de berg meteen af te hoeven. Zo is er een (kleine) supermarkt die in alle basiswensen kan voorzien. Wat groente en fruit (veelal lokaal), zuivel, vlees en vis, conserven, een wijntje en een biertje. Ook wordt het winkeltje dagelijks voorzien van vers brood, maar ook rijdt er 6 dagen per week een bakkertje het dorp in die al toeterend laat weten dat hij in het dorp is. Je koopt het brood letterlijk uit zijn achterbak. Ook is twee keer per week de visboer present. Hier koop je vanuit zijn busje de vangst van de dag. Het doet wellicht wat denken aan de tijd van de RSV wagen.

Aan het begin van het dorp vind je El Chiringuito, een restaurant waar een drankje gedronken kan worden met wat tapas of waar je kan genieten van een gazpacho Andaluz, stuk vlees van de grill of een stukje vis. Ook kan er een drankje gedaan worden bij bar La Plaza, op het kerkplein of bij de bar met geweldig uitzicht op het glooiende landschap en het lager gelegen dorpje Salares, tevens naast La Casita Secreta en Casa Torreta.

In de zomermaanden is het gemeentelijk zwembad dagelijks open en kan er verkoeling worden gezocht. Ook hier is het mogelijk om wat te drinken en een ijsje te eten. Naast het zwembad is de padelbaan te vinden. Deze is het hele jaar open en kan zonder reservering gebruikt worden. Hier ben ikzelf iedere week wel te vinden als ik in Sedella ben.

Even terugschakelen

Ben je gewend in Nederland een druk en hectisch bestaan te leiden, dan is het in Sedella even terugschakelen. De straatjes met vele planten buiten zijn vaak leeg en de mensen die je tegenkomt bewegen zich rustig door het dorp heen. Stress lijkt hier niet te bestaan. Je komt hier weer toe aan een wandeling door de natuur. Het berggebied Sierras de Tejeda, Almijara y Alhama ligt immers in de achtertuin van dit dorp.

Vanuit Sedella zijn er verschillende routes te wandelen. Bijvoorbeeld naar het naastgelegen Salares via de route Puente Romano - Puente Arabe of richting de andere kant, naar Canillas de Aceituno via de hangbrug El Saltillo. De kans is groot dat je onderweg maar enkele andere wandelaars tegenkomt. Niet omdat het geen mooie routes zijn, integendeel, ze zijn (gelukkig) nog niet zo ontdekt!

Geiten door de straat

Iets waar ik zelf nog steeds een glimlach van op mijn gezicht krijg, zijn de geiten die door het dorp rennen, op weg naar hun graasplek voor die dag of terug naar de stal om de nacht te gaan doorbrengen. Waar kom je dat nou nog tegen? Ook onderweg naar de kust is de kans groot dat je een keer wordt opgehouden door een kudde geiten die de weg moet oversteken naar een ander gebied om te grazen.

Lijkt het je wat om deze ervaring ook eens op te doen? La Casita Secreta en Casa Torreta liggen aan de rand van het dorp en zijn te huur voor een kortere periode (minimaal 4 nachten), ideaal voor een stop tijdens een rondreis door Andalusie, maar ook voor een langere periode om vanuit hier bijvoorbeeld deels te werken of om gewoon helemaal op te gaan in het rustige leven van dit mooie dorp.

Mail voor meer informatie naar reservas@lascasitassecretas.com

Mijn eerste anderhalf jaar in Spanje

Wed, 25 Jan 2023 15:54:23 GMT

Alsof het nooit anders geweest is

Hoewel het voelt alsof mijn leven niet anders geweest is, dan op en neer reizen tussen Breda en Sedella, ben ik pas anderhalf jaar eigenaar van La Casita Secreta. Wat begon met een idee na een vakantie in de buurt van Málaga in het najaar van 2019, werd in het voorjaar van 2021 realiteit.

Ik krijg vaak de vraag of het kopen van een huis in Spanje al een lang gekoesterde droom was. Nou eerlijk gezegd niet. Ik was er nooit mee bezig geweest of überhaupt gedacht dat dit al een mogelijkheid kon zijn als toen 35 jarige. Dit was iets voor mensen die met pensioen waren. Dat dit wel zeker tot de mogelijkheden behoorde, lees je terug in mijn eerste blog .

Vanaf de zomer van 2021 startte mijn tweede leven in Spanje dan echt. Tijdens de zomer verbleef ik er 4 weken om te klussen, nog meer te klussen en een heel klein beetje vakantie te vieren. Meubels werden in elkaar gezet, de aannemer rondde de laatste werkzaamheden binnen af en er werd heel veel geschilderd. Als snel voelde het binnen aan als een echt tweede huis. Misschien zelfs wel als een thuis, want bij aankomst thuis in Nederland voelde dat toch weer een beetje vreemd en onwennig.

In het najaar werd er een begin gemaakt met verbouwingsfase 2: het (mini) zwembad en het aanleggen van een extra terras. Misschien een van de redenen dat het huis wat langer te koop had gestaan was het onbestendig stukje grond wat bij de woning ligt. Op het moment van de bezichtigen volledig begroeid met heel veel onkruid, een nogal dominante vijgenboom en een onafgewerkte muur zorgde dat het moeilijk was om er door heen te kijken wat ervan gemaakt kon worden.

Een van de wensen die gedurende mijn huizenzoektocht was ontstaan, was toch wel het hebben van een plunge pool. Geen groot zwembad, maar gewoon een waar je in de warme zomermaanden verkoeling in kan zoeken, een sangriaatje kan drinken en een beetje wegbubbelen. Deze lap grond bood hier de mogelijkheid toe. De afmetingen werden zorgvuldig gekozen, om te voorkomen dat het zou gaan verzakken. De tuin loopt namelijk onafgebakend stijl naar beneden. Maar er was ruimte genoeg voor een bescheiden badje. Maar als er een zwembad geplaatst wordt, groot of klein, er moet een pomp en een filter geïnstalleerd worden. Dus een kleine casita moest er ook naast komen om dit alles in kwijt te kunnen. In november werd uiteindelijk het zwembad en het terras opgeleverd. Op naar het volgende voorjaar!

Door naar project 3: een schuurtje. Ik had een beetje hoop gehad dat er nog wat ruimte overbleef in het huisje voor het zwembad equipment. Maar dat was krap en bovendien is het niet praktisch om al je spullen op je pomp te hebben liggen. Nog een schuurtje dan maar. De tuin biedt ruimte genoeg en bovendien breekt het zo lekker de lengte. De achterkant van de tuin verdient niet perse een schoonheidsprijs, dus als er dan nog iets gemaskeerd kan worden met een schattig wit schuurtje met mooie oude dakpannen, dan zou dat zeker niet misstaan. En dat bleek ook. Heel fijn om alle klusmaterialen, (wat verzamel je in een korte tijd een hoop, zoveel heb ik in Nederland niet eens), tuinmeubelen, een barbecue en kussens in op te kunnen bergen.

Tussendoor werd trouwens ook nog de boel weer goed in de witte verf gezet. Wat helaas van korte duur was, toen in maart het zuiden van Spanje verrast werd door de calima ; een zandstorm vanuit Afrika. Enkele dagen was de lucht in heel zuid Spanje oranje gekleurd. Eerst had het nog wel iets mystieks, maar toen het na een flinke regenbui zijn sporen liet zien, kon ik wel janken. Het prachtig wit geschilderde huis was bedekt met een laag oranje stof. Veelvuldig reinigen met een hoge drukspuit mocht iets baten, maar het bovendeel van het huis, wat niet van mij is en waar de buurman niet bij kon, zorgt tot op de dag van vandaag nog steeds voor een oranje spoor. Ook in het dorp (eigenlijk in alle witte dorpen in Andalusië) was er nog maar weinig 'pueblo blanco'. Een droevig gezicht, maar gelukkig zijn inmiddels een hoop eigenaren weer liters witte verf verder en kleurt het dorp bijna weer blanco.

Op naar project nummer 4: het aanleggen van een tropische tuin. Ooit in mijn leven heb ik al eens een tuin gehad en toen al vond ik het fijn om daar zo af en toe eens in te werken. Verstand op nul en lekker onkruid wieden, een beetje schoffelen, je kent het wel ;-). In Nederland moet ik het doen met een balkon waar je net met 2 personen op kan zitten. Weinig ruimte om lekker op los te gaan. En aangezien hier zoveel fruit groeit, leek het me geweldig om daar ook wat mee te gaan doen. Via Facebook vond ik een fijn tuincentrum die mee konden denken in het ontwerp en ook de tuin konden aanleggen. In december bespraken we mijn wensen en in maart was het dan zover! In twee dagen tijd werd de tuin volgezet met planten, struiken en fruitbomen. Ook werd er een irrigatiesysteem aangelegd om te tuin te bewateren, ook als ik er zelf niet ben.

Een aantal maanden verder, zijn alle planten in de tuin goed gegroeid. De meeste planten doen het super en heeft in de zomer al een hoop gebloeid. Zo stond de hibiscus er prachtig bij en ook de palmen groeien er op los. Bij aankomst in november hingen er zelfs 4 mandarijnen te shinen aan het boompje, wat eigenlijk het gewicht van de vruchten nog niet helemaal goed kan dragen. Behalve alle planten, is uiteraard ook het onkruid goed uit de grond gekomen. Maar ja, zo’n fijne bezigheid…;-)

Vanaf mijn laatste verblijf in november en nu in januari is het voor het eerst dat ik niet alleen maar bezig ben in en om het huis. Het is nu ook genieten van alles wat er de afgelopen maanden gebeurd is. Liggen in de hangmat, werken voor Lagom aan de tuintafel met uitzicht op de vallei, ’s avonds chillen op de bank met mijn Spaanse kat Pablo en vooral ook heel veel borrelen met de mensen die ik hier de afgelopen anderhalf jaar heb leren kennen. Ik heb hier de sport padel leren kennen en dat ik hiken in de bergen geweldig vindt. Ik ben nog meer gaan houden van rust, geen prikkels, geen afleiding. De momenten dat ik hier ben, krijgt mijn hoofd en mijn lijf rust. Er is nu eenmaal weinig afleiding en dat bevalt me wel. Als ik op zoek wil gaan naar wat meer leven, pak ik de auto en rij ik een paar dorpen verder of sjees ik de berg af naar mijn favo badplaats Torre del Mar.

Maar niet alleen ik heb genoten van deze casita. Het afgelopen jaar is het huisje al meerdere keer verhuurd geweest. Van verblijven van een dag of 5 tot aan 6 weken. Ook voor de komend voorjaar staan er al weer een aantal reserveringen en vanaf eind maart zal ik zelf weer afreizen naar Sedella om er dan een langere periode te verblijven om het Spaanse leven eens wat langer te ervaren dan slechts een paar weken en staan mijn eerste workations op de planning.

Wil je weten wanneer La Casita Secreta nog wel beschikbaar is, bekijk dan hier de kalender. Of check de beschikbaarheid van Casa Torreta , want dat huis kocht ik dit voorjaar nog even tussendoor :-)

Liefs Sanne

Wandelen in Parque Natural Sierras de Tejeda, Almijara y Alhama

Sun, 04 Sep 2022 10:15:48 GMT

Een natuurpark in de achtertuin

Het bergdorpje Sedella ligt aan de voet van de hoogste berg in de regio La Maroma en aan de rand van het natuurpark Sierras de Tejeda, Almijara y Alhama. Het park is ruim 40.000 hectare groot en is sinds 1999 beschermd natuurpark. Vanuit beide huisjes loop je in een paar minuten het gebied in.

Het afgelopen jaar heb ik al een aantal mooie wandelingen mogen maken door dit gebied en ik zou de wandelingen zeker vaker kunnen en ook willen gaan doen. Iedere keer valt je oog op weer andere dingen, maar ook de jaargetijen zorgen ervoor dat de uitzichten anders zijn. Het gebied heeft honderden kilometers aan wandelpaden, wat er voor zorgt dat er voor ieder niveau een wandeling te vinden is.

Sedero El Saltillo

Het afgelopen jaar heb ik 3 keer de route El Saltillo gelopen, vanuit 3 verschillende uitgangspunten. De route loopt van Canillas de Aceituno naar Sedella (of andersom ;-)), met in het midden een 53 meter lange hangbrug, die op 49 meter boven een rivier hangt. Deze hangbrug verbindt de ene kant van de vallei met de andere. De eerste keer liep ik de route vanuit Sedella tot aan de brug en terug. Op dat moment had ik nog geen idee wat ik van de route kon verwachten, maar het bord op het laatste deel van de route, waarschuwde dat deze wandeltocht alleen geschikt zou zijn voor een goed beoefende wandelaar. Op dat moment dacht ik nog, hoe goed beoefend kan je zijn...zo moeilijk kan het toch niet zijn? Gelukkig ben ik een tikkeltje naïef wat er voor zorgt dat ik er toch voor ga, in plaats van rechtsomkeer maak. Buiten dat het toch al warm was (het was in de heetste maand van het jaar, augustus), heb ik behoorlijk wat druppeltjes angstzweet gehad. Op Adidas-jes met gladde zolen maakte ik afdalingen met aan de bergwand ijzeren kettingen om je aan vast te houden. Ik deed er goed aan vooral op mijn voeten te letten en niet naar beneden te kijken. Maar bij de brug aangekomen was het het allemaal waard! Wat een uitzicht en wat een indrukwekkende brug.

Afgelopen voorjaar liep ik de route vanuit Canillas de Aceituno. Ik had vernomen dat deze route een stuk populairder was, met name omdat hij gemakkelijker zou zijn. Met nog wat angst in mijn herinnering, leek me dat wel een geruststellende gedachte. En dat was zeker waar! Vanuit het dorp stijg je vrij snel via wat trappen omhoog en vanuit daar blijf je grotendeels op dezelfde hoogte. Niet al te veel klimmen en al helemaal geen ijzeren kettingen om je aan vast te moeten klampen. Binnen iets minder dan anderhalf uur stonden we op de brug. Een tikkeltje verbaast hoe gemakkelijk de tocht was. Zeker niet minder mooi en een goed alternatief voor de minder beoefende wandelaar.

Deze zomer stond nog op mijn lijstje om de route in zijn totaliteit te lopen. Dus vertrekken in Sedella en de gehele route aflopen tot aan Canillas de Aceituno. Dit keer was het mogelijk, omdat mijn bezoek niet allemaal meeging lopen. We hadden dus een taxi om terug te komen naar huis. En om de route ook nog eens terug te lopen, voelde iets te veel van het goede. Het was weer een heerlijke tocht met nog een aantal berggeiten die ons pad kruisten en een arend die boven de vallei cirkelde op zoek naar een prooi.

Puente Romano - Puente Arabe

Naast deze wandelingen heb ik ook de route van Puente Romano (ook vanuit Sedella) naar Puente Arabe in Salares gelopen. Deze keer in het najaar wat een veel aangenamere temperatuur was om te lopen. Toch tikte het kwik nog de 25 graden aan, maar echt het hete was van de zon af. Deze route leid je weer een heel andere kant op door het natuurgebied, namelijk richting het buurdorp Salares. Een route die goed te doen is voor ieder niveau, al neemt hij wel een paar uur tijd in beslag. Ik durf het niet exact meer te zeggen, maar een uurtje of 4 waren we zeker wel onderweg. Ook een heerlijke tocht met onderweg kans op berggeiten, roofvogels, ruïnes en prachtig uitzicht over de dorpen en het bergachtige landschap.

Mijn komende tripjes zal ik ook zeker wandelingen blijven gaan maken en een tocht staat nog wel op mijn lijstje. Namelijk het beklimmen van La Maroma (2.065 m hoog). Een wandeling van ongeveer 8 uur met meer dan 1.200 meter aan hoogte wat afgelegd moet worden. Misschien nog even trainen ;-)

Samen wandelen

De bovengenoemde wandelingen heb ik altijd in gezelschap gelopen. Niet alleen voor de gezelligheid, maar ook voor de veiligheid. Je zal maar net een stapje verkeerd zetten. Hoewel het gebied op veel plekken erg veilig is om te lopen, kan het fijn zijn om samen met een gids te route te verkennen. Bob Kraanen van Bob's Walks biedt op zijn website wandelingen aan. Of je nu een beginner bent of wat meer uitdaging zoekt, Bob leid je graag de weg. Meer informatie kan je vinden op www.bobwalks.com .

Casa Torreta: een beetje verliefd

Sun, 28 Aug 2022 15:06:16 GMT

Casa Torreta: een beetje verliefd

Het ging allemaal best snel aan het begin van 2022. Eerst de bezichtiging, toen nog een bezichtiging, de onderhandeling en de aankoop. En voor ik het kon bedenken had ik in maart de sleutel al. Al met al duurde het nog wel een tijdje voor er echt gewerkt kon gaan worden en het huisje zijn make-over kon krijgen.

Voor de mensen die mij een beetje kennen, weten dat dit niet altijd even makkelijk was. Afspraak is afspraak, is mijn credo en dat kon de afgelopen maanden niet gehaald worden door de aannemer. Ja, ook in Spanje is het druk bij aannemers en ik mocht al van geluk spreken dat ik tussendoor kon. Daar ben ik natuurlijk heel blij mee geweest. Maar het zorgde er wel voor dat ik tijdens mijn verblijf in maart, mei en juni niet heel veel heb kunnen doen. Wat betekende dat er weer een zomervakantie opgeofferd ging worden om het huisje verhuur-klaar te maken. Uiteraard met liefde en plezier :-)

Op zaterdag 16 juli stapte ik de vol geladen auto in om op maandag 18 juli aan te komen in mijn geliefde Sedella. Met een pitstop in Riogordo om daar mijn Pablo weer op te halen uit het kattenpension. Een paar dagen ervoor waren de mannen alweer begonnen in de casa met het leggen van de vloer in de slaapkamer en de staanders in de keuken werden gestuukt. Niet de vooruitgang die ik had gehoopt, maar er werd gewerkt.

Ik besloot zelf aan de slag te gaan en kamer voor kamer op te gaan leveren. Zo was ik al ver met de woonkamer met het schilderwerk en ik besloot de tweede slaapkamer aan te pakken. Ook de eerste slaapkamer, waar inmiddels de tegels te belopen waren (dat droogt snel met temperaturen rond de 35 graden) kon ik ook aan de slag met latex. Iedere dag een beetje, niet te hard werken (want warm en ik moest ook nog wat werken), maar ik zag de vooruitgang. Op de plekken waar ik niet aan de slag ging, kon de aannemer verder. In april had ik gelukkig al veel meubels laten bezorgen, dus deze hoefde alleen nog maar op zijn plek (en in elkaar). Ook had ik in Nederland al goed geshopt voor accessoires, handdoeken en bedlinnen, waardoor de casa als snel huiselijk aanvoelde.

Terwijl de aannemer bezig was met het maken van een gleuf voor een leiding naar de nieuwe boiler in de buitenmuur, bedacht ik dat ik het toch fijn zou vinden als ook de buitenkant een facelift zou krijgen. Mijn oorspronkelijke idee was om dat ergens volgend jaar te laten doen, maar aangezien er toch gehakt en gebroken moest worden, was dit misschien het beste moment. Dat zorgde er ook voor dat de opleverdatum iets verder de toekomst in schoof. Een paar dagen werd er gehakt en gebroken. Een toplaag van de buitenmuur moest worden verwijderd om vervolgens de muur weer glad te kunnen stuccen. En dat terwijl het kwik dagelijks de 35 graden aantikte.

Mijn eerste streefdatum werd 1 augustus. Mijn oom, tante en nichtje wilden graag weer een kijkje komen nemen in Sedella, want het bezoek vorig jaar was ze goed bevallen. Dus dit was een mooie reden voor een deadline. In een paar dagen had ik de slaapkamers helemaal klaar. De bedden waren opgedekt, maar ook het dakterras was klaar voor gebruik. Heel veel pakketten heb ik uitgepakt en in elkaar geschroefd. Het wachten was nog op het afronden van de badkamers (wastafelmeubel en warmwatervoorziening) en de keuken. Op de ochtend dat zij in de auto zaten werd er nog hard gewerkt om het werkblad op de keuken te leggen, de kraan aan te sluiten en ook konden de wastafels gebruikt worden. Het was gelukt! Ze konden er verblijven.

Na een paar dagen van rust met de familie kon ik er weer tegenaan. Het huisje was dan wel gereed voor familie, voor professionele verhuur was het toch wat anders. Wel heb ik meteen van de gelegenheid gebruikt gemaakt om foto's te maken nu de bedden waren opgedekt en alles goed op zijn plek stond. Misschien zou het wel al een leuk idee zijn om het huisje op Airbnb te gaan zetten....

Het huisje stond er nog niet koud op of ik kreeg al verschillende vragen en binnen 24 uur zelfs mijn eerste boeking! Zo snel al! En ik was eigenlijk nog niet klaar. Gelukkig kreeg ik versterking van mijn lief om de laatste punten af te gaan ronden. Ik deed nog een rondje bouwmarkt en shopte de laatste accessoires om het huisje echt af te gaan maken. De dubbele deur tussen de keuken en de slaapkamer werd nog geplaatst en de buitenkant werd geschilderd. En daarna werd er vooral veel opgehangen en schoongemaakt om op tijd klaar te zijn voor de eerste gast.

Mijn eerste gast was een dame die aan het rondreizen (en werken) was door Andalusië. Voor mij de perfecte eerste huurder, die mij ook nog eens een mooie review naliet op het verhuurplatform. Tien dagen genoot zij van de rust die Sedella te bieden heeft, voor haar was dat moment nodig na weken van rondreizen. Op de eerste avond kreeg ik van haar een appje dat ze zich meteen thuis voelde! Mijn hart maakte een sprongetje. En ik begreep het ook wel, want na al die weken van klussen en inrichten, ben ik zelf ook verliefd geworden op het huisje. Mijn doel was om dit huis vooral als investering te zien, maar ik weet zeker dat (als er plek is), ik er zelf ook zal gaan verblijven. Het huisje heeft leuke verrassingen en voelt ruimtelijk en warm. Het is een plek geworden waar je heerlijk tot rust kan komen, kan werken of vanuit hier de mooie omgeving verkennen.

Inmiddels ben ik weer terug in Nederland en pak ik mijn werkzaamheden hier weer op. Ik ga mij verder voorbereiden op de workations die ik ga organiseren in het voorjaar van 2023 en me alvast weer verheugen op mijn volgende trip naar Sedella!

Wil jij ook een keer verblijven in Casa Torreta, stuur dan gerust een mailtje naar reservas@lacasitasecreta.com . Het huisje is geschikt voor 4 personen en er is veel te doen en te zien in de omgeving. Met een uurtje rijden tot Málaga Airport ben je vanuit de luchthaven snel bij het huisje, vanwaar jullie vakantie kan beginnen. Ook is het mogelijk om Casa Torreta voor een langere periode te huren, hiervoor gelden speciale tarieven.

Meer informatie over het huisje is ook te vinden op mijn website.

La Casita Secreta II

Wed, 16 Mar 2022 14:56:30 GMT

Een huis erbij!

Terwijl de laatste fase van de verbouwing in La Casita Secreta nog gaande is, heb ik begin februari een tweede bezichtiging gebracht aan een huis wat om de hoek ligt. Een huis wat mij sinds deze zomer al was opgevallen door de vele wandelingen in het dorp. Er hing een ‘te koop’ bord aan het huis, wat mij naar de website van de makelaar heeft gelokt. Het duurde nog even voor ik uiteindelijk het besluit nam om hier een kijkje te gaan nemen.

Tijdens de feestdagen durfde ik het aan. Niet dat ik het bezichtigen van een huis zo spannend vind, maar meer omdat ik wist dat ik verkocht zou zijn en dus het huisje wilde gaan kopen. Vanaf december wist ik dat er voor mij weer meer mogelijkheden zouden zijn om daadwerkelijk ook tot een aankoop over te kunnen gaan. Toch besloot ik nog een paar weken de tijd te nemen. Gewoon rustig een tweede bezichtiging in te plannen en het te laten bezinken. Wat zou het doel van het extra huis zijn? Wat moet ik nog aan La Casita Secreta doen om het helemaal af te krijgen? Heb ik alweer zin om aan een volgend project te gaan beginnen?

De tweede bezichtiging in februari bevestigde al mijn eerdere gevoel. Ja, ik heb zin om weer aan de slag te gaan! Ja, ik zie voldoende mogelijkheden in dit huis om er een nieuw project van te maken! En daarbij is het eerste huis voor mij nu voldoende af om dit aan te gaan pakken. Daarbij stonden alle financiële seinen op groen. Het was tijd om een bod uit te brengen!

Maar eerst even terug naar de casa zelf. Dit huis is net een slag groter dan de eerste casita en is daarmee geschikt voor 5 personen. Het huis heeft 3 slaapkamers, 2 badkamers, een heerlijke leefkeuken, woonkamer en een fijn dakterras met prachtig uitzicht over de vallei, het dorp én, bij helder weer, zicht op zee! De ligging is bijna gelijk aan het eerste huis. Vanaf het dakterras kan ik zelfs mijn poort zien liggen. Wat het dan ook praktisch maakt om te verhuren als ik zelf ook in Sedella ben.

In tegenstelling tot het huidige huisje, zal dit huis wel verhuurd worden via een platform zoals AirBnB en zal ik zelf ook geregeld host zijn in periodes dat ik zelf ook in Spanje ben. Ook zal ik, speciaal voor ondernemers, workations gaan organiseren. Maar daar volgt later meer over!

De make-over

De reden dat ik vrij gemakkelijk overstag ben gegaan, is dat het geen grote verbouwing nodig heeft (dat denk ik nu ;-)). In de basis is het huisje goed. De badkamers zijn prima, maar krijgen nog een douchewand en een nieuwe wastafel om het net wat chiquer te maken. Overal zal de roller of de kwast overheen gaan om te zorgen dat het er weer fris uit ziet. De terrazzo vloer krijgt wat liefde en de elektriciteit krijgt een upgrade. De grootste make-over zit hem wel in de keuken en een extra deur naar de slaapkamer. Er zijn 3 losse keukenblokken, waarvan er één zal verdwijnen. Deze moet plaatsmaken om hier later een kachel kwijt te kunnen. De andere blokken zullen een facelift krijgen, zoals een nieuw werkblad en gootsteen, nieuwe apparatuur en tegels op de achterwand om het huis meer kleur te geven. Er wordt een deur geplaatst tussen de keuken en slaapkamer voor meer privacy. En daarnaast zullen de nieuwe meubels het huis meer comfort en sfeer gaan geven. Er wordt op dit moment alweer gewerkt aan een shoppinglist ;-)

Te huur vanaf eind juli

Aangezien dit huisje dus geen grootse verbouwing zal ondergaan, zal het eerder gereed zijn om in gebruik te nemen. Als alles meewerkt, zal dit huisje eind juli in de verhuur kunnen en zal ik de eerste gasten ook zelf kunnen gaan ontvangen.

Tot slot nog even terug naar het aankoopmoment. Ik wist dat het wel eens snel kon gaan, maar zo snel, dat had ik niet verwacht! Op vrijdag 11 februari besloot ik in de middag een bod uit te brengen met het idee er op maandag of dinsdag een reactie op te krijgen. Maar dat bleek toch anders te gaan. De reactie kwam al binnen een uur. Het huis was verkocht aan mij, voor mijn openingsbod! Super blij maar ook verrast kon ik beginnen aan het weekend en ben ik direct weer aan slag gegaan met het uitwerken van alle plannen. Ik heb ontzettend veel zin om hier een weer Andalusisch paleisje van te maken, waar velen van hun vakantie mogen gaan genieten!

Lijkt het je leuk om Sedella te bezoeken deze zomer? Stuur gerust een mail voor meer informatie: reservas@lascasitassecretas.com .

8 dagen in La Axarquía

Sun, 06 Feb 2022 14:12:13 GMT

Stel, je bezoekt La Casita Secreta voor een week. Wat zou je dan kunnen doen om deze regio een stukje beter te leren kennen? Graag geef ik je een mogelijke reisplanning.

Dag 1 - Aankomst in Spanje
Jullie komen aan op de luchthaven van Málaga. Je stapt het vliegtuig uit en voelt direct de zachte warme lucht. Nadat je je koffers hebt opgehaald, loop je naar de plek waar je wordt opgehaald door het autoverhuurbedrijf.

Ik maak zelf altijd graag gebruik van de auto’s van MalagaCar.com . Een prettige en niet al te duur verhuurbedrijf, met een goede service. Binnen enkele minuten rijden jullie weg bij de parkeerplaats, op naar Sedella.

Je volgt de weg richting Velez-Malaga en vanaf daar rijdt je in noordelijke richting naar Viñuela. Al op deze weg ga je de eerste avocado- en mangoplantages zien. De omgeving wordt meteen een stuk groener. Na een reeks aan tuincentra, sla je rechts de heuvels in richting Sedella.

Aangekomen in Sedella, parkeer je de auto in de omgeving van de school. Er zijn ook, als er plek is, verschillende parkeerplekken bij het huisje. Je opent de poort en direct heb je uitzicht over de vallei. Gooi de koffers neer en pop een flesje Cava, die al voor jullie klaar staat, open op het terras en geniet van de rust en de natuur.

Dag 2 - Acclimatiseren
Maak een rondje door het dorp. Haal een ontbijtje bij Tienda La Molina. Alleen al een bezoekje aan dit kleine supermarktje is al een leuke ervaring. Sindskort is de supermarkt bijna verdubbeld in oppervlakte, maar nog steeds erg pequeña te noemen.

Drink een cafe cortado bij La Plaza of Restaurant Chiringuito. Loop een rondje door de smalle straatjes, bekijk de vele planten bij de huisjes die je tegenkomt en maak vooral ook een rondje om het dorp heen voor een uitzicht op zee en de berg La Maroma.

Act like the locals en houdt een siesta, geniet van de plunge pool of bezoek een van de dorpjes in de buurt, zoals Canillas de Aceituno of Salares.

Dag 3 - Competa
Een van mijn favoriete dorpjes in de buurt is Competa. Een flink stuk groter dan Sedella, maar net zoveel (of misschien wel meer) Moorse invloeden. Op 20 minuten rijden tref je hier ook meteen meer toeristen aan, maar ook wat meer leven in de brouwerij. Onderweg kom je langs Archez en Canillas de Albaida, ook zeker de moeite waard om hier even te stoppen. Of stop bij Bodega Almijara om een flesje Moscatel te kopen.

Op zaterdag is er op Plaza de la Axarquia een leuk marktje met lokale producten en souvenirs. De moeite waard om te bezoeken. Struin door de stijle straatjes en ga voor een heerlijke lunch bij Casa Paco Tapa op het plein onder de kerk.

Dag 4 - Dagje strand

Met 320 dagen zon per jaar is de kans groot dat jullie kunnen gaan genieten van een dagje strand. Mijn favoriete badplaats in deze regio is Torre del Mar. Een fijne boulevard om over te lopen, maar ook oneindig veel chiringuito’s (restaurants waar de vis gegrild wordt op een houten boot) en een breed strand.

Een van de leukere plekjes zijn Boraz en Bahia Beach Jazba . In het weekend kan het verstandig te zijn om via de website te reserveren.

Dag 5 - El Saltillo
Haal de wandelschoenen maar uit de koffer, want je kan de regio niet verlaten zonder een mooie wandeling gemaakt te hebben. Een mooie, maar wel uitdagende, hike is die naar Puente Colgante El Saltillo, een hangbrug. Deze route is op twee manieren te lopen. Vanuit Canillas de Aceituno of vanuit Sedella. Het voordeel om te vertrekken vanuit Sedella is dat je het hele stuk kan lopen en niet met de auto hoeft. Maar…zover ik weet is dit ook wel de meest uitdagende route (ongeveer 4 uur heen en terug met flinke klimmen).

Willen jullie iets minder uitdaging, dan is de route van de Puente Romano naar Puente Arabe een mooi alternatief. Deze loopt vanaf het huisje naar Salares. Deze en meer routes zijn te vinden op Wikiloc .

Dag 6 - Málaga
De hoofdstad van de Costa del Sol mag je natuurlijk niet overslaan. Een heerlijke stad om doorheen te slenteren. Breng een bezoekje aan de Mercado de Salamanca, het Picasso museum en de kathedraal. Ook het Alcazaba van Málaga is de moeite waard om te bezoeken. Dit paleis uit de Moorse tijd stamt gedeeltelijk nog uit de negende eeuw. Sluit de dag af bij een van de restaurantjes aan het strand.

Dag 7- Frigiliana en Nerja
Benoemt tot het mooiste dorp van Andalusië: Frigiliana! Een hagelwit dorpje met in de dorpskern prachtige huisjes met 50 tinten blauwe en groene voordeuren. In het hoogseizoen struikel je hier wel over de toeristen, dus ga op tijd en geniet hier van een lekkere desayuno (ontbijt) of lunch.

Na de lunch rijden jullie door naar Nerja. Een leuke badplaats met kleine strandjes gelegen in baaitjes. Loop het Balcon de Europa, wat oorspronkelijk als fort werd gebouwd, op voor een mooi uitzicht over deze baaitjes. Struin door de gezellige straatjes en over de pleintjes met terrassen of strijk nog even neer om een van de strandbedjes. Of breng een bezoekje aan de grotten, die net buiten het plaatsje liggen.

Dag 8 - Uitchecken
De dag om uit te checken. Wat is de tijd gevlogen en eigenlijk zijn er nog zoveel plekken om te bezoeken. Zo is Córdoba nog een mooie stad om te bezoeken of wat dacht je van het Alhambra in Granada. Maar ook de verschillende routes die er zijn in de buurt die je langs de verschillende pueblos blancos leiden of suppen of kajakken op het stuwmeer bij Viñuela.

Kortom, een reden om zeker nog eens terug te komen!

De verbouwing

Fri, 07 May 2021 13:12:13 GMT

Nog voor dat ik in juni terug vloog naar Nederland, heb ik al kunnen spreken met de locale aannemer samen met mijn geweldige hulp van Second Home Andalusia. Want ondanks dat het huisje goed voelde, wilde ik het wel wat gaan aanpassen. Er werd doorgesproken wat er aangepast moest worden en het allerbelangrijkste...wanneer het af zou zijn.

Ik denk dat ik kan zeggen dat ik zo goed als alle afleveringen van 'Ik Vertrek' heb gezien. Dit is ook de meest gestelde vraag van mensen aan mij: "Je kent het programma 'Ik Vertrek' toch wel? Daar gaat het ook altijd fout. Hou er maar rekening mee hoor..." Natuurlijk is een verbouwing spannend, maar ik ga er graag altijd een beetje naïef en onbevangen in. Maar wel goed voorbereid, uiteraard.

Na een hoop whatsappjes, belletjes en mailtjes kwam er vanuit mijn kant een akkoord op de offerte en kon de aannemer aan de slag. En zo startte op 5 juli de verbouwing. Dat is best lastig voor een control freak als ik die op 2300 km afstand zit, afhankelijk van foto's en zonder heldere, gedegen planning. Althans, zonder een planning die met mij gedeeld is ;-). Maar eerlijk gezegd denk ik niet dat er echt een planning gemaakt was.

Dat kwam naar boven toen ik in de tweede week van de verbouwing gebeld werd dat er nog geen tegels waren. De tegels had ik tijdens mijn laatste bezoek in de bouwmarkt uitgezocht en ze zouden op korte termijn leverbaar zijn. Maar wanneer ze dan binnen zouden komen? "Euhhh volgende week, maar wanneer kunnen we niet vertellen", was het antwoord van de bouwmarkt.

Op dat soort momenten frustreert de afstand. Als ik daar was geweest had ik andere tegels uit kunnen zoeken bijvoorbeeld, die wel direct op voorraad waren of iedere dag aan de balie gaan zeuren of ze er al zijn (uhh nee niet echt een optie). Maar ik zat thuis, in Breda, en moest geduldig afwachten. Met gelukkig voldoende afleiding om me heen en ook genoeg vertrouwen dat het gewoon goed zou komen.

Een week later diende het volgende 'probleem' zich aan. De kozijnen stonden klaar in de werkplaats om voorzien te worden van een laagje verf. De lak was al uitgekozen, maar de schilder was ineens verdwenen. Op vakantie bleek. Hoelang? Niemand had een idee. Okay, de volgende uitdaging. Dan maar zelf schilderen wanneer ik er ben, want zie in augustus maar eens een schilder te vinden. En ergens vind ik het ook niet zo erg, dan kan ik tenminste straks nog zeggen dat ik zelf ook nog wat aan het huis gedaan heb ;-).

Voortgang

Hoewel het soms op een Spaans tempo ging, ben ik super blij met de locale aannemer en begeleiding die ik heb gehad om de afstand wat korter te maken. Wetend dat er iemand in de buurt is die een oogje in het zeil houdt, verder denkt waar andere stoppen en me met enige regelmaat belt met een vraag of gewoon wat foto's stuurt. Beter kan een verbouwing toch niet geregeld worden?

De laatste dagen tot aan mijn aankomst waren nog wel even spannend, want door de vertraagde tegels kon er niet op tijd begonnen worden met de badkamer. En het is toch wel lekker als je na 3 dagen rijden gewoon een werkende badkamer hebt. Maar ook de keuken stond nog volledig in de steigers, moesten alle kozijnen nog geplaatst worden en lag er overal nog een hoop puin en gruis (deze foto's heb ik niet gekregen, maar goed ook). Zoals bij ieder project wordt er in de laatste week het meeste werk verzet. Zo ook de laatste week van juli.

Ook ben ik erg blij met de kozijnen die vervangen zijn. De slecht werkende aluminium kozijnen zijn vervangen door handgemaakte houten kozijnen met luikjes.

Aankomst in Sedella

Afgelopen zondag kwam ik samen met een vriendin aan in Sedella, na een autorit van ruim 2300 kilometer. Nog niet in een huis wat af is, maar bewoonbaar. Een slaapkamer om in bij te komen van de reis en een badkamer die af is! En vooral daar ben ik erg blij mee.

Deze week wordt de keuken verder afgemaakt en zijn we zelf aan de slag gegaan met het beitsen van de nieuwe kozijnen. Ook zullen de muren nog voorzien worden van een nieuwe laag verf, maar bovenal genieten van het zomerse weer hier in Andalusië!

En die tuin, dat wordt dan maar het volgende project!

Hoe mijn Spanje avontuur begon

Fri, 07 May 2021 13:12:13 GMT

In de herfst van 2019 ging ik er met mijn moeder een weekje tussenuit. We boekten een appartement in Torremuelle, in de buurt bij Málaga. Voor ons toch redelijk onverwacht, was het de gehele week nog zo'n 27 graden en dat terwijl het in Nederland stroomde van de regen. Alleen dat al deed ons beseffen dat we voor een goede plek gekozen hadden.

In die week bezochten we de omgeving; een dagje shoppen in Málaga, we reden naar Ronda om daar de bekende brug en huizen te bekijken, we lunchten decadent in Marbella en aten een paar keer in het pittoreske Benalmádena Pueblo. Op een van deze avonden fantaseerde ik dat het toch fantastisch zou zijn om in deze buurt een huisje te hebben. Mijn werk werd steeds locatie onafhankelijker en thuis kwamen af en toe, met name in de wintermaanden, de muren in mijn appartement op mij af. Een groter huis kopen in Nederland is op het moment ook niet heel aantrekkelijk en hoe fijn zou het zijn om wanneer het mij uitkwam een ticket te boeken en naar mijn eigen huis af te reizen.

Cursus Timemanagement
Het was ook ongeveer die periode dat ik een cursus timemanagement had gevolgd. Ik was zelf bezig met het geven wat trainingen en workshops en was ook benieuwd hoe het door anderen trainers werd gegeven. In deze cursus lag de nadruk op doelen stellen. Want als je doelen stelt voor de lange termijn, weet je waar op korte termijn de prioriteiten zouden moeten liggen. Ik vond het lastig. Waar de meeste over een aantal jaar 'een gezin' ambieerden, schreef ik op dat moment uit het niets op 'over 5 jaar heb ik een huis in Spanje'. Een beetje onwennig en stiekem voelde ik het nog niet. Maar, het stond op papier. De volgende zet was om dit doel op te gaan delen in kleinere stappen. Wat moest ik morgen doen om een stap dichterbij mijn doel te komen en wat moest ik volgende maand doen. Dit maakte het doel voor mij meteen een stuk haalbaarder. Misschien was het een idee om gewoon eens op een huizensite te gaan kijken en eens te berekenen hoeveel ik nodig zou hebben?

Corona

Toen in maart 2020 de coronapandemie in Nederland losbarstte, voelde een huis ineens een stuk verder weg. Had ik nog wel voldoende opdrachten om mijn spaardoel te kunnen behalen? Want volgens de berekeningen moest het zeker binnen een jaar of 5 te doen zijn.
In plaats van een terugloop aan opdracht, werd het alleen maar drukker. Ik had geen reistijd meer, waardoor ik mijn tijd nog beter kon indelen en meer kon gaan doen. Ook liet ik al eens een berekening maken voor mijn hypotheek. Was oversluiten een optie om op die manier geld vrij te maken? Dat bleek het geval. Ineens werd het niet meer een huis over 5 jaar, maar een huis over 1 jaar. Ik kon mijn doel nu echt verder concreet gaan maken, en zo boekte ik voor augustus 2020 een ticket naar Málaga.

De regio bepalen

Ondertussen had ik een aantal afspraken gemaakt met makelaars in de regio, zodat ik mijn week in Spanje goed kon benutten. Ik besloot een aantal dagen van mijn verblijf de westkant van Málaga te bekijken en de resterende dagen zou ik richting de oostkant gaan. Tijdens de eerste afspraak met een makelaar in Alhaurín El Grande voelde ik het nog niet. Het waren leuke plaatsen, maar de omgeving was niet helemaal voor mij bestemd. Ik ging twijfelen. Misschien was heel dit idee van het kopen van een huis in Spanje gewoon niet aan mij besteed? Hoe kon ik zo snel en op afstand een huis kopen in een vreemd land? Waar begin ik aan? De makelaar (een Nederlandse) zelf woonde ook in de regio en was erg enthousiast (natuurlijk) over de streek. Op mijn vraag of er veel Nederlanders woonde (want dat heeft niet mijn voorkeur), antwoordde ze 'nee', maar in de eerst volgende 10 minuten begroette ze ongeveer 3 Nederlandse stellen. Toen ik haar vertelde dat ik ook mijn peilers wilde richten op de oostkant, was ze resoluut: 'Of je houdt van de oostkant of van de westkant'. Het zou een totaal andere omgeving zijn, iets waar je wel of niet van houdt. Totaal in de war verliet ik het dorp.

Een paar dagen later vertrok ik met mijn huurauto vanuit Benalmádena via Granada (om een bezoek te brengen aan het Alhambra) naar Cómpeta. Uiteindelijk werd er nog een via-punt aan deze trip toegevoegd, want door een lekke band mocht ik met een takelwagen ook nog even langs Málaga om daar een nieuwe huurauto op te halen. Eenmaal in Cómpeta werd ik enthousiast ontvangen door een jong stel dat begin dit jaar was aangekomen in dit prachtige witte dorp. Ze waren verliefd geworden op deze plek en kregen de mogelijkheid B&B La Vista over te nemen. Ik snapte hun liefde voor dit dorp direct. Waar ik een dag geleden nog verward wegreed vanuit Alhaurín El Grande, was ik zeker van mijn zaak in deze regio.

Dit gevoel werd versterkt door de afspraak die ik een dag later had in kleinere Canillas de Aceituno. Ik sprak met een Nederlandse dame die mij niet alleen zou kunnen helpen bij de aankoop van een woning in deze regio, ook zouden zij mij kunnen begeleiden bij de verhuur en het onderhoud. Beter kon ik het niet treffen!

Zoeken, zoeken, zoeken

Eenmaal terug thuis begon de zoektocht op internet. Ik downloadde Idealista (het Spaanse Funda) en begon ik bijna iedere dag te zoeken naar huizen die nieuw op dit platform verschenen. Ik bekeek honderden foto's, dwaalde uren via Google Streetview door de straten van verschillende witte dorpen en sloeg de pareltjes op in mijn favorietenlijst. Af en toe werd er (natuurlijk) een huis verkocht. Een korte teleurstelling volgde, maar het zou niet realistisch zijn dat al deze favorieten heel 2021 nog te koop stonden, want een huis zou er pas (kunnen) komen als de reisrestricties vanwege Corona opgeheven werden.

Maar in februari had één huis toch wel mijn aandacht. Het stond al geruime tijd in mijn lijst met pareltjes en ik kreeg een drang om meer over dit huis te weten te komen. Een week later zat ik in het vliegtuig, maar weer een week later zat ik een tikkeltje gedesillusioneerd weer thuis. Ik had een bod gedaan op het huis, want na een week in deze casa te kunnen verblijven was de liefde alleen maar gegroeid. Maar de eigenaar had dit ook gevoeld en besloot gedurende de onderhandeling zijn prijs te verhogen. Is dit hoe huizen in Spanje verkocht worden, vroeg ik mezelf af. Ik was teleurgesteld, maar nu wist ik het zeker: the fire is on, ik koop een huis daar en ook op korte termijn!

Ik besloot mijn tactiek te veranderen. Om voor één huis af te reizen naar Spanje was niet een heel goed idee. Vliegen was weer mogelijk, maar de hoeveelheid aan tests (en dus kosten en quarantaine) maakte het er niet gemakkelijk op. Ik besloot meerdere huizen van mijn lijst nogmaals te gaan bekijken en bekeek ook de website van Second Home Andalusia , mijn contactpersoon in Axarquia. In totaal kon ik 6 huizen op mijn lijst zetten en een tweede vliegticket werd gekocht. Iets beter voorbereid en iets meer de tijd.

Een dag vol bezichtigingen
Deze trip verbleef ik niet in Canillas de Aceituno, maar in het nog kleinere Sedella. In dit dorp lagen ook alle huizen die ik zou gaan bezoeken. Het huisje waar ik kon verblijven, is van het Engelse echtpaar die ook onderdeel zijn van Second Home Andalusia, ligt centraal in het dorp. Al snel merkte ik op dat ik bij dit dorp nog een beter gevoel had, dan bij het vorige dorp waar ik verbleef. De ligging in de bergen trok me meer aan, maar ook de straatjes en het hele kleinschalige. Dit dorp telt namelijk maar een slordige 600 inwoners.

Op maandag 19 april was het zover. De hele dag was uitgetrokken om de potentiële huizen te gaan bekijken. We begonnen bij het goedkoopste huis van de lijst. Ik was hier de dag ervoor al langsgelopen en had voor mezelf dit huis al afgeschreven. De entree leek me niet helemaal geschikt, dacht ik. Maar toen we aankwamen bij de poort, waar we door liepen om richting het huis te gaan, veranderde mijn gedachten. Ik had deze hele poort niet gezien, alleen een verlaten steegje waar ik van dacht dat toegang tot het huis bood. We liepen de trap af en konden meteen genieten van een geweldig wijds uitzicht. We liepen het terras op, waarna ik een rondleiding kreeg door de benedenwoning. Meer dan 500 jaar geleden werd deze ruimte gebruikt voor de opslag van wijn en de stalling van ezels. Originele details waren nog te zien, zoals oude balken en mooie nisjes. Het huis werd verhuurd en was met weinig passie ingericht, maar ik kon de mogelijkheden van dit huis zeker zien. Op naar het volgende!

Het was een pittige dag, maar gedurende de middag werd mij duidelijk dat huis nummer 1 het huis is wat ik zocht! Alle andere huizen was ik ermee aan het vergelijken en ook de prijs van dit huis zorgde ervoor dat ik gemakkelijker een besluit kon nemen. Iets minder risico, maar wel een geweldige tuin met uitzicht op een vallei vol met fruitbomen en een huis met originele details. Dit moest hem worden!

Ontkurk de cava!

Hoe stroef de onderhandeling bij het vorige huis verliep, hoe vlot ging het hier. Op woensdag 21 april waren we voor een tweede keer gaan kijken met een aannemer voor wat verbouwingsopties en op vrijdag 23 april kreeg ik te horen dat het bod geaccepteerd was! De cava kon open!

De huidige eigenaar had wel als eis gesteld de overdracht plaats te laten vinden voor 1 juni, 5 weken na de bezichtiging. Tijdens mijn eerste trip had ik al veel zaken kunnen regelen, zoals het aanvragen van een NIE-nummer, het openen van een bankrekening en had ik een advocaat gemachtigd om daar zaken van mij te kunnen regelen. Hierdoor is alles super soepel verlopen en vlieg ik op zondag 30 mei naar Spanje om de sleutel van mijn Casita Secreta in ontvangst te nemen. Hoe ik op deze naam gekomen ben, vertel ik je binnenkort.

Wil je op de hoogte gehouden worden van alle ontwikkelingen? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief via onderstaande knop!