Een nieuw project

Week 44 -2024

Mijn project is langzaam van start gegaan! Afgelopen week ontving ik een aantal mensen hier op het erf voor een offerte. Ik wil graag wat dingen aanpakken, maar los van een kwast met wat verf, verwacht ik niet te veel van mezelf. Maar alleen al de komst van deze mensen zet me weer ‘aan’! Ik krijg weer ideeën en moed om aan de slag te gaan. Het enige wat deze week behoorlijk roet in het eten gooide was het weer. Want man wat een regen is er gevallen! We mogen in dit gebied van geluk spreken, want al het nieuws over de overstromingen zal je vast niet ontgaan zijn!

Dit project begon met alvast wat opruimen! Gedurende de eerste maanden van de verbouwing van Casa Azahar heb ik wel eens wat spullen die ik niet meer kon gebruiken (met name wat oude rotte meubels) in deze patio en bijbehorende schuurtjes gemikt. Misschien in de hoop dat het vanzelf zou verdwijnen ;-)…maar helaas. Dus de komende dagen staan er voor mij een paar ritjes naar de punto limpio (milieustraat, lees gewoon één grote container) op het programma om te zorgen dat alles leeg is voordat er gewerkt gaat worden.

Ook heb ik eindelijk de (brood/pizza) oven eens open gemaakt. Nog nooit gedaan in al die tijd, maar nu ik de ruimte die bij de huisjes hoort me wat meer eigen te maken, heb ik hem toch maar eens open gegooid en het ziet er best grappig uit!

Het is nu nog even wachten op de offertes en dan ga ik een keuze maken wie het werk kan gaan uitvoeren!

Week 45 - 50 - 2024

Ik had gehoopt inmiddels al een stuk verder te zijn. De keuze voor de allround klusjesman is namelijk al een tijdje terug gemaakt en hij kon ook snel aan de slag. Hij begon met het egaliseren van het voorste gedeelte van de stal en ook kon hij starten met het renoveren van de bestaande poort. Maar toen kwam de DANA. Los van de grote hoeveelheid regen die we voor onze kiezen kregen, had ik op deze plek zelf niet veel last nadien. Maar mijn nieuwe partner in crime wel. Zijn hele werkplaats was onder gelopen en een groot gedeelte van zijn materiaal was verwoest door het water. Pech voor mij, maar natuurlijk verschrikkelijk voor de beste man. Gelukkig is hij na een paar weken weer op up and running en is inmiddels het hout besteld om de eerste te poort te gaan maken.

Zelf heb ik gelukkig ook niet helemaal stil gezeten. Zo ben ik verder gegaan met het afvoeren van oude spullen. Nu gaat dat niet heel vlot met een Citroen C3. Soms was het dus klein maken van het hout en in verschillende keren een tripje maken naar de punto limpio (milieustraat). Ook ben ik zonder enige kennis naar Bauhaus gereden om materiaal in te gaan slaan om de stal te gaan stucen! Een nieuwe vaardigheid die ik al een hele tijd wil leren en op deze plek kan ik - denk ik - weinig kwaad kan doen. Een beetje onwennig liep ik in de bouwmarkt en kocht ik - om te beginnen - een zak met mortel. Een paar dagen later durfde ik me eraan te gaan wagen.

Terwijl ik bezig was en nog eens goed las wat er op de zak stond, had ik misschien niet helemaal de juiste samenstelling gekocht, maar al met al was ik blij met de eerste 2 vierkante meter die ik op de muur had gesmeerd. En ook niet onbelangrijk, het zit er nog steeds op. Zelfs nu het is opgedroogd zit het nog vast aan de muur ;-). Nu er weer af en toe gasten zullen verblijven op deze plek, zal het werk even stil liggen, maar ik kijk er naar uit om in het nieuwe jaar deze nieuwe vaardigheid verder op te gaan pakken en meters te kunnen gaan maken.

Week 34 - 2025

Bijna het gehele voorjaar heeft dit project stil gelegen. Hoewel ik af en toe zelf weer een paar vierkante meter stucte (wat is dat zwaar zeg!), moest ik vooral geduld hebben. Eerder deelde ik al dat de timmerman die ik had gevonden, me had laten zitten. Daarom besloot ik om weer bij mijn oude vertrouwde aannemer aan te kloppen. Niet dat ik hem eerder het werk niet gunde, maar ik wilde vooral iemand die snel kon beginnen. Maar toen die vlieger niet opging, moest ik toch geduld hebben. 

Maar wat ben ik blij dat ik even heb gewacht, want wat een vakman heeft de aannemer ingeschakeld. Alle deuren en kozijnen zijn op maat gemaakt en begin augustus door de aannemer geplaatst. Zelf ben ik na de levering van deze kozijn weer druk in de weer geweest, want er kon weer een hoop geschilderd worden. 

De afgelopen weken heb ik met mijn vriend, voornamelijk hij, gestart met het egaliseren van de vloer. In het achterste gedeelte van de stal zit een behoorlijk hoogte verschil en dat hebben we nu gelijk weten te trekken. Totaal onderschat hoeveel zakken cement, zand en kiezels daar voor nodig waren! Maar leuk om steeds weer een nieuwe vaardigheid erbij te leren. 

Langzaam maar zeker, komt er steeds meer schot in de zaak. Ik kan ook niet wachten om straks in de patio zelf aan de slag te gaan. Al een aantal weken ben ik voornemens om ook daar te starten met de muren, maar de temperatuur laat het nog niet toe. Het plan is om dit najaar weer rustig verder te gaan en eens verder te gaan bedenken wat ik met deze ruimte zal gaan doen. Steeds meer denk ik erover om er een werkplek van te gaan maken. Je zit er namelijk heerlijk rustig en je hebt (als de patio straks af is) mooi uitzicht. Bovendien is de stal heel licht geworden. Zowel omdat alle muren en de plafonds nu wit zijn, maar ook omdat hier een groot deel van de dag het licht goed in valt, zonder dat het er erg warm is.

Wat een winter project had moeten worden, blijft toch wel wat meer voeten in aarde te hebben. Maar eigenlijk is het ook leuk om hier rustig aan te werken, onder tussen nieuwe vaardigheden te leren en stapje voor stapje deze plek - wat dus eerst een stal was - te zien veranderen tot een leefruimte.

De komende periode staat er weer een nieuwe klus gepland, maar wederom een die ik zelf niet ga uitvoeren. Er is namelijk nog geen elektriciteit aanwezig en daar komt de elektricien volgende week naar kijken. Voorlopig zit de vaart er in ieder geval weer een beetje in!

Week 41 - 2025

De afgelopen maanden stond Casa Azahar in het teken van... cement. Samen met Javier hebben we de hele stal volgestort met cement en geëgaliseerd. Zakken grind, zand en cement vlogen erdoorheen, ik geloof dat ze ons bij Leroy Merlin al kennen, want we hebben al heel wat ritjes gemaakt. 

Ook hebben we het pruts werk van de 'timmerman' hersteld. Al menig handy man - die hier kwam voor het verrichten van werkzaamheden aan de nieuwe deuren in de patio - wierp een blik op dit knutselwerk en grinnikte erbij. Ja, het was leuk geprobeerd en ook een beetje mijn eigen schuld, want als je niet veel wilt betalen voor een poort (ik weet niet hoelang hij mag blijven staan), dan krijg je dit resultaat. Javier bedacht wat manieren om de poort te gaan verbeteren en samen hebben we hem opnieuw in elkaar gezet, de juiste scharnieren geïnstalleerd, langere schroeven gebruikt en hopelijk is de poort nu wind proof. Want waaien kan het hier!

We zijn inmiddels begonnen aan de buitenkant van de stal. De patio krijgt meer vorm en langzaam zie ik het plekje worden zoals ik het voor me zie: een oase van rust met een vleugje Moorse charme. Op dit moment zijn we bezig om de vloer in de patio uit te boren zodat alle uitstekende stenen eruit zijn en we ook hier een egale vloer kunnen creëren. Waar ook nog veel werk in zal gaan zitten, is het kaal maken van de muren voordat ik ook deze kan gaan stucen. Zeker nog een hoop werk, maar wederom paso a paso. 

Week 50 - 2025

Na het storten van het cement binnen in de stal, was de patio zelf aan de beurt. Het storten van cement (met de hand) is trouwens echt een zwaar onderschat werk. Tenminste ik onderschatte dat behoorlijk. Want wat een hoop zand, cement en grind is er nodig én wat een mankracht. 

Het was even de vraag of we toch misschien zouden gaan voor een cementmolen, maar met al het werk dat al was gedaan en wat er nog nodig was, besloten we toch door te gaan op de manier waarop we waren begonnen. Emmer voor emmer mixen en storten. Gelukkig hadden we uiteindelijk een verkooppunt in de buurt gevonden voor al die zakken en hoefden we geen tripjes meer te maken richting de kust, maar konden we deze op 5 minuten rijden ophalen. 

Nadat al het cement gestort was en de plantenbak was gemetseld en afgewerkt, ontstond toch de kriebel om alvast te beginnen met het afwerken van deze vloer en koos ik een rechthoekige terracotta tegel uit. Een groot deel van de patio is inmiddels bestraat. Deze winter ga ik het stucen weer oppakken, want dat heb ik al een paar maanden niet meer gedaan. En er is nog een hoop te doen!

Week 6 - 2026

Ik zag het helemaal voor me. Ik had tijdens de kerstvakantie behoorlijk wat vrij genomen. Het leek me een heerlijke tijd dat ik weer verder kon in de patio. Maar helaas. Het was te vaak te koud en te nat. Op de paar betere dagen ben ik begonnen met de buitenmuren en ook heb ik binnen al de muren geschilderd. De vloerverf staat klaar om mee los te gaan, maar daarvoor moet toch eerst de zon gaan schijnen. De stal - zo noem ik het nog steeds - staat te vol met gereedschap en andere spullen die graag naar buiten willen. Hopelijk gaat de tweede helft van februari mooie dagen geven waarop ik weer los kan!



Ook heb ik besloten om door te pakken met de kozijnen. Afgelopen zomer heb ik namelijk niet alle kozijnen vervangen, maar alleen die hard nodig waren en daar kreeg ik deze winter behoorlijk spijt van. Dus over een week of drie wordt er weer gesloopt en worden de laatste 3 kozijnen vervangen en krijgt het kleine huis een hogere voordeur, zodat mijn hoofd (en dat van vele andere) niet meer tegen de deurstijl botst.

Week 14 - 2026

Ook de eerste maanden van het nieuwe jaar was het vaak regenachtig en wilde het maar niet lukken om buiten aan de slag te gaan. Mijn plan was om deze winter alle muren buiten te stucen en klaar te hebben voordat het laatste stukje straatwerk erin gaat. Gelukkig was er binnen ook nog van alles te doen! 

In eerste instantie wilde ik wachten op de elektricien. Die zou al ergens in januari komen, maar toen ging het regenen, heel veel regenen. Na wat uitstel en nog eens uitstel, stond er een datum, in april.

Omdat het allemaal zo lang duurde besloot ik toch al maar binnen te gaan schilderen. De kans is aanwezig dat ik weer opnieuw aan de slag kan als de elektra wordt aangesloten, maar het is niet anders. Ik had de behoefte aan een nieuwe - vooral warme - werkplek. Want dat het er aangenaam zou zijn, kreeg ik al wel door tijdens het schilderen. In de wintermaanden zijn Spaanse huizen koud, maar deze plek had nagenoeg geen verwarming nodig. 

Toen ik eenmaal begon aan de laatste schilderklus, de vloer, was de ruimte in een keer af. De speciale betonverf maakte het in één keer klaar! Na een paar dagen uitharden, ging ik met bureau en al naar beneden en zit ik inmiddels alweer ruim een maand te werken vanuit ‘de stal’, zoals ik het nog steeds noem. En die elektra heb ik nog even opgelost met een verlengsnoer die via het huisje erboven komt :-)

Week 18 - 2026

Wat een project! In het laatste kwartaal van 2024 begon ik met niet al te veel verwachtingen met mijn eerste stucwerk. Een winterprojectje, dacht ik toen nog. Maar anderhalf jaar later is het gewoon klaar! Eigen handig, helemaal zelf gedaan, natuurlijk samen met Javier. Want de mankracht die kwam echt van hem. De laatste weken stonden in het teken van het afronden van het straatwerk en de laatste muur stucen. Ook is de plantenbak geschilderd en gevuld, wat het meteen helemaal afmaakt. In maart vertrok ik voor de tweede keer naar Essaouira in Marokko. Dit keer met de auto om leuke spullen mee te nemen om de boel verder in te richten. 

In april werd de elektra geïnstalleerd en heb ik nu een aantal stopcontacten en hoef ik niet meer een verlengsnoer van het huisje erboven naar beneden te gooien. Ook is er verlichting buiten aangesloten.

Op dit moment zijn de patio en de stal de meest gebruikte vierkante meters van het huis. De stal is een heerlijke plek om te werken. In de winter is het er lekker warm, in het voorjaar was het heerlijk met het zonnetje op de ramen en in de zomer, dat weet ik nog niet, maar met de deur open is het ook heerlijk werken. Ook zijn er in de patio al de nodige wijntjes gedronken. Omdat Casa Azahar in een vallei ligt, kan het er af en toe behoorlijk waaien. Doordat de patio goed beschermd is, is deze plek heerlijk rustig om te zitten en met een parasol op de warmere dagen is het ook goed uit te houden.

Toen ik dit huisje kocht, wist ik dat de stal en de patio potentie hadden. Ik wist ongeveer wat ik ermee wilde, maar dat het zo zou uitpakken, dat het ik niet verwacht. Het is een mooie toevoeging aan deze toch al fijne plek. Hoewel ik anderhalf jaar terug nog wel eens dacht aan verkopen, komt dat voorlopig echt niet in mij op. Het is een thuis geworden, waar ik zeker nog een paar jaar prima kan vertoeven. Natuurlijk staat het volgende project alweer gepland: de keuken! Dus ik hoef niet bang te zijn dat ik me ga vervelen.