Cursus Timemanagement
Het was ook ongeveer die periode dat ik een cursus timemanagement had gevolgd. Ik was zelf bezig met het geven wat trainingen en workshops en was ook benieuwd hoe het door anderen trainers werd gegeven. In deze cursus lag de nadruk op doelen stellen. Want als je doelen stelt voor de lange termijn, weet je waar op korte termijn de prioriteiten zouden moeten liggen. Ik vond het lastig. Waar de meeste over een aantal jaar 'een gezin' ambieerden, schreef ik op dat moment uit het niets op 'over 5 jaar heb ik een huis in Spanje'. Een beetje onwennig en stiekem voelde ik het nog niet. Maar, het stond op papier. De volgende zet was om dit doel op te gaan delen in kleinere stappen. Wat moest ik morgen doen om een stap dichterbij mijn doel te komen en wat moest ik volgende maand doen. Dit maakte het doel voor mij meteen een stuk haalbaarder. Misschien was het een idee om gewoon eens op een huizensite te gaan kijken en eens te berekenen hoeveel ik nodig zou hebben?

Corona

Toen in maart 2020 de coronapandemie in Nederland losbarstte, voelde een huis ineens een stuk verder weg. Had ik nog wel voldoende opdrachten om mijn spaardoel te kunnen behalen? Want volgens de berekeningen moest het zeker binnen een jaar of 5 te doen zijn.
In plaats van een terugloop aan opdracht, werd het alleen maar drukker. Ik had geen reistijd meer, waardoor ik mijn tijd nog beter kon indelen en meer kon gaan doen. Ook liet ik al eens een berekening maken voor mijn hypotheek. Was oversluiten een optie om op die manier geld vrij te maken? Dat bleek het geval. Ineens werd het niet meer een huis over 5 jaar, maar een huis over 1 jaar. Ik kon mijn doel nu echt verder concreet gaan maken, en zo boekte ik voor augustus 2020 een ticket naar Málaga.

De regio bepalen

Ondertussen had ik een aantal afspraken gemaakt met makelaars in de regio, zodat ik mijn week in Spanje goed kon benutten. Ik besloot een aantal dagen van mijn verblijf de westkant van Málaga te bekijken en de resterende dagen zou ik richting de oostkant gaan. Tijdens de eerste afspraak met een makelaar in Alhaurín El Grande voelde ik het nog niet. Het waren leuke plaatsen, maar de omgeving was niet helemaal voor mij bestemd. Ik ging twijfelen. Misschien was heel dit idee van het kopen van een huis in Spanje gewoon niet aan mij besteed? Hoe kon ik zo snel en op afstand een huis kopen in een vreemd land? Waar begin ik aan? De makelaar (een Nederlandse) zelf woonde ook in de regio en was erg enthousiast (natuurlijk) over de streek. Op mijn vraag of er veel Nederlanders woonde (want dat heeft niet mijn voorkeur), antwoordde ze 'nee', maar in de eerst volgende 10 minuten begroette ze ongeveer 3 Nederlandse stellen. Toen ik haar vertelde dat ik ook mijn peilers wilde richten op de oostkant, was ze resoluut: 'Of je houdt van de oostkant of van de westkant'. Het zou een totaal andere omgeving zijn, iets waar je wel of niet van houdt. Totaal in de war verliet ik het dorp.

Een paar dagen later vertrok ik met mijn huurauto vanuit Benalmádena via Granada (om een bezoek te brengen aan het Alhambra) naar Cómpeta. Uiteindelijk werd er nog een via-punt aan deze trip toegevoegd, want door een lekke band mocht ik met een takelwagen ook nog even langs Málaga om daar een nieuwe huurauto op te halen. Eenmaal in Cómpeta werd ik enthousiast ontvangen door een jong stel dat begin dit jaar was aangekomen in dit prachtige witte dorp. Ze waren verliefd geworden op deze plek en kregen de mogelijkheid B&B La Vista over te nemen. Ik snapte hun liefde voor dit dorp direct. Waar ik een dag geleden nog verward wegreed vanuit Alhaurín El Grande, was ik zeker van mijn zaak in deze regio.

Dit gevoel werd versterkt door de afspraak die ik een dag later had in kleinere Canillas de Aceituno. Ik sprak met een Nederlandse dame die mij niet alleen zou kunnen helpen bij de aankoop van een woning in deze regio, ook zouden zij mij kunnen begeleiden bij de verhuur en het onderhoud. Beter kon ik het niet treffen!

Zoeken, zoeken, zoeken

Eenmaal terug thuis begon de zoektocht op internet. Ik downloadde Idealista (het Spaanse Funda) en begon ik bijna iedere dag te zoeken naar huizen die nieuw op dit platform verschenen. Ik bekeek honderden foto's, dwaalde uren via Google Streetview door de straten van verschillende witte dorpen en sloeg de pareltjes op in mijn favorietenlijst. Af en toe werd er (natuurlijk) een huis verkocht. Een korte teleurstelling volgde, maar het zou niet realistisch zijn dat al deze favorieten heel 2021 nog te koop stonden, want een huis zou er pas (kunnen) komen als de reisrestricties vanwege Corona opgeheven werden.

Maar in februari had één huis toch wel mijn aandacht. Het stond al geruime tijd in mijn lijst met pareltjes en ik kreeg een drang om meer over dit huis te weten te komen. Een week later zat ik in het vliegtuig, maar weer een week later zat ik een tikkeltje gedesillusioneerd weer thuis. Ik had een bod gedaan op het huis, want na een week in deze casa te kunnen verblijven was de liefde alleen maar gegroeid. Maar de eigenaar had dit ook gevoeld en besloot gedurende de onderhandeling zijn prijs te verhogen. Is dit hoe huizen in Spanje verkocht worden, vroeg ik mezelf af. Ik was teleurgesteld, maar nu wist ik het zeker:  the fire is on, ik koop een huis daar en ook op korte termijn!

Ik besloot mijn tactiek te veranderen. Om voor één huis af te reizen naar Spanje was niet een heel goed idee. Vliegen was weer mogelijk, maar de hoeveelheid aan tests (en dus kosten en quarantaine) maakte het er niet gemakkelijk op. Ik besloot meerdere huizen van mijn lijst nogmaals te gaan bekijken en bekeek ook de website van Second Home Andalusia, mijn contactpersoon in Axarquia. In totaal kon ik 6 huizen op mijn lijst zetten en een tweede vliegticket werd gekocht. Iets beter voorbereid en iets meer de tijd.

Een dag vol bezichtigingen   
Deze trip verbleef ik niet in Canillas de Aceituno, maar in het nog kleinere Sedella. In dit dorp lagen ook alle huizen die ik zou gaan bezoeken. Het huisje waar ik kon verblijven, is van het Engelse echtpaar die ook onderdeel zijn van Second Home Andalusia, ligt centraal in het dorp. Al snel merkte ik op dat ik bij dit dorp nog een beter gevoel had, dan bij het vorige dorp waar ik verbleef. De ligging in de bergen trok me meer aan, maar ook de straatjes en het hele kleinschalige. Dit dorp telt namelijk maar een slordige 600 inwoners.

Op maandag 19 april was het zover. De hele dag was uitgetrokken om de potentiële huizen te gaan bekijken. We begonnen bij het goedkoopste huis van de lijst. Ik was hier de dag ervoor al langsgelopen en had voor mezelf dit huis al afgeschreven. De entree leek me niet helemaal geschikt, dacht ik. Maar toen we aankwamen bij de poort, waar we door liepen om richting het huis te gaan, veranderde mijn gedachten. Ik had deze hele poort niet gezien, alleen een verlaten steegje waar ik van dacht dat toegang tot het huis bood. We liepen de trap af en konden meteen genieten van een geweldig wijds uitzicht. We liepen het terras op, waarna ik een rondleiding kreeg door de benedenwoning. Meer dan 500 jaar geleden werd deze ruimte gebruikt voor de opslag van wijn en de stalling van ezels. Originele details waren nog te zien, zoals oude balken en mooie nisjes. Het huis werd verhuurd en was met weinig passie ingericht, maar ik kon de mogelijkheden van dit huis zeker zien. Op naar het volgende!

Het was een pittige dag, maar gedurende de middag werd mij duidelijk dat huis nummer 1 het huis is wat ik zocht! Alle andere huizen was ik ermee aan het vergelijken en ook de prijs van dit huis zorgde ervoor dat ik gemakkelijker een besluit kon nemen. Iets minder risico, maar wel een geweldige tuin met uitzicht op een vallei vol met fruitbomen en een huis met originele details. Dit moest hem worden!